Η Εορτή του Αγίου Γεωργίου εις το χωρίον Μπετζαλλά.
Η εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου εωρτάσθη με την οφειλομένην εις αυτόν δια το μαρτύριον αυτού τιμήν εις το Πατριαρχείον Ιεροσολύμων.
Ο Άγιος Γεώργιος τιμάται υπό των πιστών της Εκκλησίας Ιεροσολύμων ως Μεγαλομάρτυς της όλης Εκκλησίας και ως τοπικός Άγιος, ως έλκων την εκ μητρός καταγωγήν αυτού εκ Παλαιστίνης. Πλείστοι ναοί της δικαιοδοσίας του Πατριαρχείου τιμώνται επ' ονόματι αυτού, καθ' ότι και εις την συνείδησιν των Μουσουλμάνων κατοίκων της Παλαιστίνης γίνεται αποδεκτός με ιδιαιτέραν ευλάβειαν.
Η μνήμη αυτού εωρτάσθη και εφέτος εις τον ιερόν αυτού ναόν εις το μεταξύ Βηθλεέμ και Χεβρώνος και παρά τας λίμνας του Σολομώντος χωρίον του Αγίου Γεωργίου, του επικαλουμένου Μπετζαλλά, αραβιστί Ιλ-Χάντερ.
Εις το χωρίον τούτο, το φέρον το όνομα εκ του Αγίου, διατηρεί το Πατριαρχείον ανέκαθεν ιερόν ναόν προς τιμήν του Αγίου Γεωργίου μετά Μονής και μετά μεγάλου ελαιοκτήματος εν μέσω μουσουλμανικού πληθυσμού. Εἰς τούτο κατηυθύνθη Αυτού ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ο Γ' μετά συνοδείας την πρωΐαν της Πέμπτης, 23ης Απριλίου / 6ης Μαΐου 2010, γενόμενος δεκτός μετά τιμών παρά την είσοδον της πόλεως υπό του ηγουμένου της Ιεράς Μονής, Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Ανανίου, των ιερέων των ομόρων κωμών, της Υπουργού Τουρισμού της Παλαιστινιακής Αυτονομίας κ. Χουλούντ Νταϋέμπες, του Δημάρχου της κώμης κ. Ράμζη Σαράχ και άλλων.
Ο Μακαριώτατος μετά την υποδοχήν προεξήρξε του Όρθρου μετ' αρτοκλασίας και της θ. Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αυτώ των Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Γεράσων κ. Θεοφάνους, Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου, Γέροντος Αρχιγραμματέως, και Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου, και ιερέων των πόλεων Βηθλεέμ και Μπετζάλλας, συμπροσευχομένου του εις Βηθλεέμ Πατριαρχικού Επιτρόπου Αρχιεπισκόπου Ιορδάνου κ. Θεοφυλάκτου.
Αθρόα υπήρξεν η συμμετοχή των Ορθοδόξων πιστών εκ Βηθλεέμ, Χωρίου των Ποιμένων και Μπετζάλλας. Κατανυκτική και μυσταγωγική εις το μυστήριον της δι' ημάς τελεσθείσης οικονομίας του Θεού και σωτηρίας ημών, ήτο η θ. Λειτουργία με την ιεροψαλτικήν τέχνην του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Αριστοβούλου, Διευθυντού της χορωδίας του Πανιέρου Ναού της Αναστάσεως και του κ. Ιμπραήμ Μουκάρκαρ, Διευθυντού της χορωδίας της Κοινότητος Μπετζάλλας. Το μέλος της Βυζαντινής μουσικής, μετά πίστεως και ευλαβείας εκτελούμενον, έκρουσε τας πύλας του ουρανού και αύται ήνοιξαν και κατέχυσαν έλεος κατανύξεως και παρακλήσεως εις τα ψυχάς του προσευχομένου αθροόυ εκκλησιάσματος.
Εις το ευσεβές εκκλησίασμα τούτο εκήρυξε τον θείον λόγον ο Μακαριώτατος, ως έπεται:
«Ανέτειλεν ιδού, το της χάριτος έαρ• επέλαμψε Χριστού η Ανάστασις πάσι και ταύτη συνεκλάμπει νυν Γεωργίου του Μάρτυρος, η πανέορτος και φωτοφόρος ημέρα• δεύτε άπαντες λαμπροφορούντες ενθέως, φαιδρώς εορτάσωμεν», αναφωνεί ο υμνωδός.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
ευλαβείς Χριστιανοί.
Η Εκκλησία του Χριστού μας καλεί δια στόματος του υμνωδού αυτής να εορτάσωμεν φαιδρώς την μνήμην του αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, «λαμπροφορούντες ευθέως». Και τούτο, διότι η εόρτιος ημέρα του Αγίου Γεωργίου «συνεκλάμπει τη πανεόρτω και φωτοφόρω ημέρα της Αναστάσεως του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού.
Το μαρτύριον των αγίων υπέρ της αγάπης του Χριστού έχει την αναφοράν του εις το σταυρικόν πάθος του Χριστού. Το δε σταυρικόν πάθος και μαρτύριον του Χριστού γίνεται κατανοητόν δια της τριημέρου ταφής και της εκ νεκρών Αναστάσεως Αυτού.
Η Ανάστασις του Χριστού, αδελφοί μου, δεν είναι απλώς ένα θαυμαστόν γεγονός, όπως είναι όλα τα άλλα σημεία και τέρατα, τα οποία εποίησεν ο Χριστός κατά την επίγειον αυτού ζωήν και διδασκαλίαν, αλλά είναι η φανέρωσις του μυστηρίου της θείας οικονομίας. Είναι η φανέρωσις, λέγω, του σκοπού και της σημασίας της δημιουργίας εκ του μηδενός του κόσμου, αλλά και του ανθρώπου. Είναι η φανέρωσις, επαναλαμβάνομεν, της σχέσεως του Δημιουργού Θεού Πατρός μετά του κατ' εικόνα και ομοίωσιν ποιηθέντος, πλασθέντος ανθρώπου. Είναι, τέλος, η αποκατάστασις της διακοπείσης κοινωνίας του Θεού με τον άνθρωπον.
Με άλλα λόγια, η Ανάστασις του Σωτήρος ημών Χριστού, του Υιού του Θεού Πατρός είναι ο εγκαινιασμός της βασιλείας του Θεού εντός της ανθρωπίνης ιστορίας. Τούτο σημαίνει ότι το βασίλειον του διαβόλου, το οποίον είναι το βασίλειον της αμαρτίας και του θανάτου της φθοράς έχασε πλέον την ισχύν του. Το φως της Αναστάσεως του Χριστού διέλυσε το σκότος το υπό της αμαρτίας προελθόν. Αυτό το φως το ανέσπερον, το της Αναστάσεως του Χριστού εφώτισε και κατηύγασε την διάνοιαν όλων των μαρτύρων της αγάπης του Χριστού και μεταξύ αυτών και του σήμερον, εν τη ιδιαιτέρα πατρίδι της μητρός αυτού, τιμωμένου αγίου Γεωργίου.
«Γεωργήσας εμμελώς, σπόρον των θείων εντολών, λέγει ο υμνωδός, διεσκόρπισας πτωχοίς, πάντα τον πλούτον ευσεβώς, αντικτησάμενος, ένδοξε, Χριστού την δόξαν• όθεν πεποιθώς, προς αγώνας χωρείς και πόνους τους μακρούς, Μάρτυς Γεώργιε• και κοινωνός γενόμενος του πάθους, του απαθούς και εγέρσεως της βασιλείας, αυτού μετέσχες, υπέρ ημών νυν δεόμενος».
Ο μάρτυς του Χριστού Γεώργιος, αγαπητοί μου, ελκυσθείς από την δόξαν της βασιλείας του Χριστού, διεσκόρπισε τοις πτωχοίς πάντα τον πλούτον και πάσαν την επίγειον και φθαρτόν δόξαν του Χριστού. Αυτό τούτο το γεγονός ωδήγησεν τον Γεώργιον να γίνη κοινωνός του πάθους του απαθούς και της εγέρσεως, δηλονότι της Αναστάσεως δια να συμμετάσχη εις την βασιλείαν του Χριστού.
Ιδού και πάλιν τι λέγει ο υμνωδός της Εκκλησίας: «Τω Σωτήρι συνέπαθες και θανάτω τον θάνατον εκουσίως ένδοξε μιμησάμενος συμβασιλεύεις λαμπρότατα, πορφύραν εξ αίματος ενδυσάμενος φαιδράν, και τω σκήπτρω των άθλων σου εγκοσμούμενος, και στεφάνω της νίκης διαπρέπων, απεράντους εις αιώνας, Μεγαλομάρτυς Γεώργιε».
Ιδού λοιπόν διατί προτρεπόμεθα άπαντες να εορτάσωμεν φαιδρώς λαμπροφορούντες ενθέως κατά την φωτοφόρον ταύτην ημέραν. «Υμίν δέδοται», λέγει ο Χριστός εις τους μαθητάς Αυτού, «γνώναι τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού», (Μαρκ. 4, 11).
Η δε γνώσις της βασιλείας του Θεού προϋποθέτει ουχί κατ' ανάγκην το δι' αίματος μαρτύριον, αλλά μάλλον το μαρτύριον της συνειδήσεως. «Δια πολλών θλίψεων», λέγει ο Απόστολος, «δει ημάς εισελθείν εις την βασιλείαν του Θεού», (Πραξ. 14,22). Κατά δε τον Απόστολον Παύλον: «ου γαρ εστιν η βασιλεία του Θεού βρώσις και πόσις, αλλά δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι αγίω», (Ρωμ. 14,17).
Ζήλον γαρ θείον εν καρδία εσχηκώς ο Γεώργιος, λέγει ο υμνωδός αυτού, αυτός εαυτόν τω Χριστώ προσήγαγε. Τον ζήλον τον ένθεον του Γεωργίου και ημείς μιμουμένοι, αγαπητοί μου, προσάξωμεν τους εαυτούς μας Χριστώ τω αναστάντι εκ νεκρών επιτελούντες έργα αγάπης, έργα φιλανθρωπίας, δικαιοσύνης και ειρήνης, ίνα δια των πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, αλλά και δια της μεσιτείας του Αγίου Γεωργίου αξιωθώμεν της συναναστάσεώς μας τω Χριστώ και της αιωνίου βασιλείας του Θεού. Χριστός Ανέστη.
Αθρόοι προσήλθον κατά το ειωθός αυτοίς και οι Μουσουλμάνοι κάτοικοι της πόλεως και των περιχώρων και ήναψαν λαμπάδας εις τον Άγιον και ανέφεραν αυτώ τα αιτήματα αυτών προς εκπλήρωσιν, προσφέροντες ως τάματα ζώντας αμνούς, στήνοντες εις το προαύλιον και την οδόν τας πτοχείρους τραπέζας της «πραματείας» αυτών δια τον επιούσιον.
Εις πολλούς εκ των πιστών μετέδωσε την θ. Κοινωνίαν ο Μακαριώτατος και εις πάντας εις το τέλος το αντίδωρον, εικόνας και φυλλάδια. Πολλοί εκ του εκκλησιάσματος γονείς ενέδυσαν κατά το έθιμον τα εορτάζοντα τέκνα αυτών με χαρακτηριστικάς στολάς προς τιμήν του αγίου Γεωργίου.
Μετά την θ. Λειτουργίαν ηκολούθησε λιτανεία πέριξ του Ναού. Ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής, Οσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Ανανίας εδεξιώθη τον Μακαριώτατον, την συνοδείαν και τους πιστούς εις το ηγουμενείον.
Ηκολούθησεν εόρτιος αρτύσιμος τράπεζα εις το ξενοδοχείον Everest της Μπετζάλλας, παρατεθείσα τω Μακαριωτάτω και τη συνοδεία Αυτού υπό του ηγουμένου Αρχιμανδρίτου π. Ανανίου.
Ομολογουμένως η εορτή της Μονής κατέστη και εορτή της πόλεως, θρησκευτικώς και κοινωνικώς.
Εορτή του Αγίου Γεωργίου εις Ιεροσόλυμα
Την εορτήν του Αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου εώρτασεν η πόλις των Ιεροσολύμων, έδρα του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, εις τους δύο ιερούς ναούς αυτού εντός των τειχών της Παλαιάς πόλεως:
1. Εις τον ιερόν Ναόν Αγίου Γεωργίου, τον επονομαζόμενον «του Νοσοκομείου», καθ' ότι επί Πατριάρχου Ιεροσολύμων Χρυσάνθου (1707-1731) το Πατριαρχείον διετήρει εντός του περιβόλου αυτού νοσοκομείον. Την παραμονήν ετελέσθη Εσπερινός και την πρωΐαν θ. Λειτουργία, προεξάρχοντος του εν Άκκρη ηγουμένου Αρχιμανδρίτου π. Φιλοθέου και του ηγουμένου της παρακειμένης Ιεράς Μονής των Αρχαγγέλων, Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Δημητρίου ψάλλοντος και μετέχοντος ικανού αριθμού πιστών, κυρίως ελληνοφώνων, αλλά και ρωσοφώνων, ους εδεξιώθη φιλοτίμως η ηγουμένη οσιωτάτη μοναχή Πανσέμνη.
β. Εις τον ιερόν Ναόν Αγίου Γεωργίου της Εβραϊκής, επονομαζόμενον ούτως, επειδή ευρίσκεται εις το κέντρον της Εβραϊκής συνοικίας των Ιεροσολύμων, καλώς δε ανακαινιζόμενον προσφάτως δι' ευγενών προσφορών.
Ενταύθα ετελέσθη Εσπερινός την παραμονήν, προεξάρχοντος του οσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Φιλουμένου και θ. Λειτουργία την πρωΐαν, προεξάρχοντος του οσιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Ματθαίου.
Τους ελληνοφώνους και αραβοφώνους πιστούς της πανηγύρεως εδεξιώθη φιλοξένως η προσφάτως αναλαβούσα το όντως δύσκολον έργον της επιστασίας και της ανακαινίσεως της Ιεράς Μονής, ηγουμένη οσιωτάτη μοναχή Άννα.
Εκ της Αρχιγραμματείας
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2010/05/06/1336/
Login
Υπενθύμιση κωδικού