Η εορτή του εν Αγίοις Πατρός ημών Νικολάου Επισκόπου Μύρων της Λυκίας του Θαυματουργού εωρτάσθη με όλην αυτής την μεγαλοπρέπειαν εις τον ιερόν Ναόν αυτού εις την πόλιν της Μπετζάλλας, την Κυριακήν, 6ην /19ην Δεκεμβρίου 2010.
Η πόλις Μπετζάλλα, παρά την Βηθλεέμ, δεξιά τω διερχομένω τον συνοριακόν έλεγχον του τάφου της Ραχήλ, είναι μία των «ουχί ελαχίστων» πόλεων της Παλαιστινιακής Αυτονομίας, αριθμούσα 15.000 χιλιάδας περίπου κατοίκων, εκ των οποίων 7.000 χιλιάδες περίπου είναι Αραβόφωνοι Ορθόδοξοι, ποίμνιον του Πατριαρχείου.Η Κοινότης αυτή είναι καλώς ωργανωμένη με πολλά εκκλησιαστικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα, υπαγόμενα ποιμαντικώς εις το Πατριαρχείον, το οποίον διατηρεί εις την πόλιν ηγουμενείον με ηγούμενον σήμερον τον Αγιοταφίτην Αρχιμανδρίτην Νάρκισσον και τρεις εγγάμους ιερείς, τους αιδιεσιμωτάτους π. Νικόλαον, π. Γεώργιον και π. Παύλον.
Η Ελληνορθόδοξος αυτή Κοινότης κοσμείται υπό δύο μεγάλων και περικαλλεστάτων ναών του 19ου αιώνος, αυτού του Γενεθλίου της Θεοτόκου και αυτού του Αγίου Νικολάου, εορτάζοντος την 6ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Υπό τον ναόν τούτον υπάρχει κρύπτη εις σχήμα φυσικού σπηλαίου ως επί το πλείστον, δι’ ου η παράδοσις διατηρεί ότι διήλθε ο Άγιος Νικόλαος. Αν και αναπόδεικτον εξ ιστορικών πηγών, δεν δύναται κανείς να το απορρίψη, εάν σκεφθή ότι ο Άγιος Νικόλαος, διαπιστωμένως επισκεφθείς ως προσκυνητής τους Αγίους Τόπους, οπωσδήποτε επεσκέφθη την Βηθλεέμ και το Θεοδέγμον Σπήλαιον της Γεννήσεως του Χριστού, εκ του οποίου ολίγον μόνον απέχει η πόλις της Μπετζάλλας, η γνωστή και βιβλικώς, Παλαιοδιαθηκικώς ως Γκηλώ.
Προς τον ναόν τούτον του Αγίου Νικολάου κατηυθύνθη η Α.Θ.Μ. ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος την πρωΐαν της Κυριακής, 6ης /19ης Δεκεμβρίου 2010 εξ Ιεροσολύμων μετά συνοδείας. Φθάσαντος εις την πόλιν, υπεδέχθη Αυτόν εις το ηγουμενείον ο Αρχιμανδρίτης Νάρκισσος.
Εν συνεχεία ο Μακαριώτατος τη τιμητική συνοδεία της Παλαιστινιακής Αστυνομίας προσήλθεν εκ του ηγουμενείου εις τον ιερόν Ναόν του Αγίου Νικολάου, ένθα γενόμενος δεκτός υπό του ηγουμένου Αρχιμανδρίτου Ναρκίσσου και των ιερέων, ενεδύθη μανδύαν, ηυλόγησε τον λαόν και ήρξατο των Καταβασιών, ακολούθως δε προεξήρξε του Όρθρου μετ’ αρτοκλασίας και εν συνεχεία της θ. Λειτουργίας.
Συλλειτουργοί Αυτού Αρχιερείς ήσαν οι Σεβασμιώτατοι Γέρων Αρχιγραμματεύς, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος, ο Αρχιεπίσκοπος Θαβωρίου κ. Μεθόδιος και ο Αρχιεπίσκοπος Σεβαστείας κ. Θεοδόσιος, οι έγγαμοι ιερείς του Ναού και ο ηγούμενος του Προσκυνήματος του Χωρίου των Ποιμένων π. Ιγνάτιος και της Μονής του Αγίου Γεωργίου Μπετζαλλά, Αρχιμανδρίτης π. Ανανίας και ιεροδιάκονοι.
Ο Ορθόδοξος, αλλά και μη Ορθόδοξος λαός προσήρχετο εις τον Ναόν σταδιακώς από της πρωΐας, άχρις ου ασφυκτικώς επλήρωσεν τούτον. Εν ευσεβεία μετέσχεν ούτος της θείας Λειτουργίας εις την μυσταγωγίαν της οποίας επαγωγικώς προσείλκυε η βυζαντινώς ψάλλουσα μεικτή χορωδία της Μπετζάλλας.
Εις την θ. Λειτουργίαν παρέστη ο Δήμαρχος της Πόλεως κ. Ράζη Ζεντάν και ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος εις τα Ιεροσόλυμα κ. Σωτήριος Αθανασίου μετά συνοδείας.
Εις το Κοινωνικόν η Α.Θ.Μ. εκήρυξε τον θείον λόγον εις τους πιστούς περί του Αγίου Νικολάου, έχοντα ούτως ελληνιστί:
Άνθρωπε του Θεού, και πιστέ θεράπον, λειτουργέ Κυρίου, άνερ επιθυμιών, σκεύος εκλογής, στύλε και εδραίωμα της Εκκλησίας, Βασιλείας κληρονόμε, Ιεράρχα Νικόλαε, μη παρασιωπήσης του βοάν υπέρ ημών προς Κύριον», αναφωνεί ευχετικώς ο υμνωδός της Εκκλησίας.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί,
Με αυτούς τους λόγους περιγράφει ο μελωδός της Εκκλησίας την προσωπικότητα του σήμερον εορτίως και πανηγυρικώς τιμωμένου Αγίου Νικολάου Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας του Θαυματουργού.
Ούτος ήκμασεν επί της βασιλείας του μεγάλου και ευσεβούς αυτοκράτορος των Ρωμαίων Κωνσταντίνου. Υπήρξεν εις εκ των 318 Αγίων Πατέρων της εν Νικαία Α’ Οικουμενικής Συνόδου, εν έτει 325 και απεβίωσε περί τα 330.
Τόσον πολύ ηγάπησεν ο Άγιος Νικόλαος τον Χριστόν, ώστε να καλήται ως άλλος προφήτης Δανιήλ, «ανήρ επιθυμιών» δηλονότι, αγαπητός του Θεού άνθρωπος. Και ως άλλος Παύλος, «σκεύος εκλογής», αλλά και ως άλλος Τιμόθεος μαθητής του Αποστόλου Παύλου, «άνθρωπος του Θεού». Με άλλα λόγια, η εις Χριστόν τελεία πίστις του Αγίου Νικολάου τον κατέστησε μιμητήν του Χριστού αφ’ ενός και δοχείον της χάριτος του Αγίου Πνεύματος αφ’ ετέρου. Τούτο εξ άλλου αποδεικνύεται εκ του γεγονότος ότι το λείψανον του Αγίου Πατρός ημών σώζεται άφθορον εις την πόλιν Μπάρι της Ιταλίας. Προσέτι δε και εκ της θείας δυνάμεως της θαυματουργίας, την οποίαν έλαβε παρά του Θεού.
Ο Άγιος Νικόλαος, αγαπητοί μου, μεθ’ όλων των Αγίων ανδρών και γυναικών της Εκκλησίας μας, αλλά και μεθ’ ημών των φερόντων την σφραγίδα της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος δια του ιερού βαπτίσματος συναποτελούμεν το Σώμα του Χριστού, δηλαδή την Εκκλησίαν, η οποία κατά τον Ιερόν Χρυσόστομον διακρίνεται εις στρατευομένην και θριαμβεύουσαν. Η, καλλίτερον ειπείν, εις επίγειον και ουράνιον.
Το μυστήριον τούτο της Εκκλησίας παραμένει ακατάληπτον εις πολλούς ανθρώπους και αν ακόμη ούτοι ονομάζονται Χριστιανοί. Όπως εξ ίσου ακατανόητον παραμένει τοις πολλοίς το μυστήριον της μητροπόλεως των εορτών, δηλονότι των Χριστουγέννων. Τούτο δε συμβαίνει, διότι η εις Χριστόν τον Θεόν ημών πίστις είναι χλιαρή, όπως ο χλιαρός άνθρωπος της Αποκαλύψεως του Αποστόλου Ευαγγελιστού Ιωάννου: «Ούτως ότι χλιαρός ει, και ούτε ζεστός ούτε ψυχρός, μέλλω σε εμέσαι εκ του στόματός μου». (Απ. Ιω 3, 16). Κατά δε τον Άγιον Απόστολον Ιάκωβον τον αδελφόθεον και πρώτον Ιεράρχην των Ιεροσολύμων η πίστις άνευ έργων νεκρά εστι. «Ώσπερ γαρ το σώμα χωρίς πνεύματος νεκρόν εστι, ούτω και η πίστις χωρίς των έργων νεκρά εστι», (Ιακ. 2,26).
Ο Άγιος Νικόλαος, αγαπητοί μου, ως λέγει ο υμνωδός της Εκκλησίας μας, αναγνωρίζεται ως στύλος και εδραίωμα της Εκκλησίας και συνεπώς κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού. Και τούτο διότι ο Επισκοπος της πόλεως των Μύρων της Λυκίας υπήρξεν πιστός θεράπων και λειτουργός του αμπελώνος του Κυρίου, της Εκκλησίας λόγω τε και έργω.
Να λοιπόν, δια τι ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος λέγει ότι πρέπει να εορτάζωμεν όχι με δημοσίας πανηγύρεις, αλλά κατά τρόπον θεϊκόν. Όχι κατά τρόπον κοσμικόν, άλλά κατά τρόπον υπερκόσμιον, όχι τα ιδικά μας, αλλά περισσότερον τα του Κυρίου. Όχι τα σχετικά με την ασθένειαν, αλλά τα σχετικά με την θεραπείαν. Εκτρεπόμενοι, ούτως, ως παραγγέλλει ο σοφώτατος Παύλος, «τας βεβήλους κενοφωνίας και άντιθέσεις της ψεωδωνύμου γνώσεως, ην τινες επαγγελλόμενοι περί την πίστιν ηστόχησαν», (Α’ Τιμ. 6, 20-21).
Και όντως, αδελφοί μου, πολλοί Χριστιανοί ηστόχησαν περί την πίστιν εις Χριστόν, διότι έθεσαν εαυτούς υπεράνω και συνεπώς εκτός της Εκκλησίας, γενόμενοι ούτως υπέρμαχοι της ασεβείας και αντίπαλοι της ευσεβείας. Συνετάχθησαν, με άλλα λόγια, με το φρόνημα του κόσμου τούτου, όστις «κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται», κατά τον Απόστολον και Ευαγγελιστήν Ιωάννην, (Α’ Ιω. 5,19).
Δια της σημερινής διπλής εορτής –και λέγομεν διπλής εορτής διότι εορτάζομεν αφ’ ενός την μνήμην του Αγίου Νικολάου του θαυματουργού, αφ’ ετέρου την χαρμόσυνον κλήσιν, το κάλεσμα των Χριστουγέννων-, αποδεικνύεται, επαναλαμβάνομεν, δια της διπλής αυτής εορτής ότι η Αγία του Χριστού Εκκλησία και μάλιστα η Εκκλησία των Ιεροσολύμων δεν είναι εκ του κόσμου τούτου και συνεπώς δεν φρονεί τα του κόσμου τούτου, δηλονότι τα του μαμωνά, αλλά του Πνεύματος του Αγίου. Δεν φρονεί τα του Ηρώδου, αλλά τα του Χριστού.
Ο δε άνθρωπος του Θεού, ο ανήρ επιθυμιών, το σκεύος της εκλογής και τέλος ο κανών της πίστεως, δηλονότι ο Άγιος Νικόλαος, δεν είναι ο Santa Claus του εμπορίου και της παγκοσμιοποιήσεως, αλλά ο ζων και αψευδής μάρτυς της σεσαρκωμένης ελπίδος και του Ηλίου της Δικαιοσύνης, δηλαδή του εν σπηλαίω της Βηθλεέμ γεννηθέντος εκ Παρθένου Μαρίας επί Καίσαρος Αυγούστου του Υιού του Θεού και Πατρός Κυρίου δε ημών Ιησού Χριστού. «Ημών γαρ διακηρύσσει ο σωφώτατος Παύλος, το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει, εξ ου και Σωτήρα απεκδεχόμεθα Κύριον Ιησούν Χριστόν», (Φιλιπ. 3,20).
Ουχί λοιπόν κοσμικώς, αλλά θεϊκώς καλούμεθα, αδελφοί μου να εορτάσωμεν και ημείς την ιεράν μνήμην του Αγίου Πατρός ημών Νικολάου, λέγοντες αυτώ μετά του υμνωδού: «Των αθεάτων τα κάλλη περιερχόμενος, την φοβεράν εκείνην κατενόησας δόξαν, Άγιε Αγίων. Όθεν ημίν τα ουράνια λόγια, των αειζώων εκείνων θεωριών, αναγγέλλεις, Ιερώτατε».
Ουχί κοσμικώς αλλά εκκλησιαστικώς καλούμεθα, αδελφοί μου, να ετοιμάσωμεν εαυτούς, δια να υποδεχθώμεν της μεγάλης του Θεού Πατρός Βουλής τον Άγγελον της ειρήνης και Σωτήρα του κόσμου, Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Αμήν.
Μετά τούτο επί ώραν πολλήν ο Μακαριώτατος και οι ιερείς μετέδιδον την θ. Κοινωνίαν εις τους αθρόως προσερχομένους πιστούς.
Μετά την θ. Λειτουργίαν ηκολούθησε λιτανεία πέριξ του Ναού και εις το υπό κάτω αυτού σπήλαιον, το συνδεδεμένον εν τη παραδόσει μετά της επισκέψεως του Αγίου Νικολάου, εν μέσω πανδήμου πλήθους εντός και εκτός του ναού, εκδηλούντος εν πλήρει χαρά και αυθορμητισμώ, ορθοδόξω τω τρόπω, την ευλάβειαν αυτού προς τον Άγιον Νικόλαον και τον σεβασμόν αυτού προς το Παλαίφατον Πατριαρχείον Ιεροσολύμων.
Μετά την διανομήν του αντιδώρου ο Μακαριώτατος μετά της Αρχιερατικής και Ιερατικής συνοδείας και τη τιμητική προσκοπική παρελάσει μετέβη εις το ηγουμενείον, ένθα εδέχθη μικράν αναψυχήν. Εν τω μεταξύ, συμφώνως προς το διοργανωθέν πρόγραμμα των τριημέρων εορτασμών της πόλεως προσήλθεν ο Πρωθυπουργός της Παλαιστινιακής Αυτονομίας κ. Σαλάμε Φαγιάντ.
Προσελθών ο Πρωθυπουργός, εγένετο δεκτός εις θερμοτάτην λαϊκήν υποδοχήν προ του Ορθοδόξου ηγουμενείου εις την πλατείαν της πόλεως. Ενταύθα προσεφώνησεν αυτόν ο Δήμαρχος της πόλεως κ. Ράζη Ζεντάν, ακολούθως δε ωμίλησεν ο ίδιος, εκφράζων τήν χαράν αυτού δια την επίσκεψιν αυτού εις την εορτήν της πόλεως και ηυχήθη την ειρήνην και δικαιοσύνην επί της γης όλης και επί της γης της Παλαιστίνης, συμφώνως προς το αγγελικόν μήνυμα: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία».
Εκ της εξέδρας εις την πλατείαν ο Πρωθυπουργός προσήλθεν εις την αυλήν του Ορθοδόξου ηγουμενείου, ένθα ήναψε συμβολικώς το δένδρον των Χριστουγέννων.
Εκ του τόπου τούτου συνοδευόμενος ο Πρωθυπουργός υπό του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου, του ηγουμένου Αρχιμανδρίτου Ναρκίσσου και του λοιπού ιερατείου, εισήλθεν εις το ηγουμενείον. Ενταύθα προσεφώνησεν αυτόν ο Μακαριώτατος.
Ευχαριστών τον Μακαριώτατον ο Πρωθυπουργός, ηυχήθη την συνεργασίαν του Πατριαρχείου μετά της Παλαιστινιακής Αρχής δια την καλλιτέρευσιν των όρων της ζωής του Παλαιστινιακού λαού και την εκπλήρωσιν των εθνικών πόθων αυτού.
Εκ του ηγουμενείου ο Μακαριώτατος, ο Πρωθυπουργός, μέλη της Κυβερνήσεως, Ιερατείον, Επίτροποι και πολλοί εκ του λαού παρεκάθισαν εις τράπεζαν εν τω ξενοδοχείω “Nativity”, παρατεθείσαν υπό του Δημάρχου της πόλεως κ. Ράζη Ζεντάν.
Η μνήμη του εν Αγίοις Πατρός Νικολάου του θαυματουργού εωρτάσθη και εις την εν Ιεροσολύμοις παρά το Πατριαρχείον Ιεράν αυτού Μονήν δι’ εσπερινού και ιερού ευχελαίου αφ’ εσπέρας και δια θ. Λειτουργίας ανήμερα της εορτής, προεξάρχοντος του ηγουμένου αυτής Αρχιμανδρίτου π. Αριστοβούλου.
Εκ της Αρχιγραμματείας
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2010/12/19/2529/
Login
Υπενθύμιση κωδικού