1. Σάββατον εσπέρας.
Η εορτή της αναστηλώσεως των Ιερών εικόνων, ο θρίαμβος της Ορθοδοξίας, εωρτάσθη με πάσαν μεγαλοπρέπειαν και λαμπρότητα συμφώνως προς την Αγιοταφιτικήν παράδοσιν και την προσκυνηματικήν καθεστωτικήν τάξιν υπό του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, την Α’ Κυριακήν των Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, 28ην Φεβρουαρίου/13ην Μαρτίου 2011, εις τον Πανίερον Ναόν της Αναστάσεως.
Η εορτή ήρχισε δια της αναγνώσεως αφ’ εσπέρας του Σαββάτου, την 1.45 μ.μ. ώραν, της Θ’ ώρας εις τον μοναστηριακόν Ναόν των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Μετά ταύτα, των κωδώνων πανηγυρικώς κρουομένων, ηκολούθησε κάθοδος δια της Χριστιανικής Οδού εις το Πανίερον Ναόν της Αναστάσεως.
Άμα τη εισόδω εις Αυτόν, ο προεξάρχων της πανηγύρεως του Εσπερινού, Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος έβαλε: «Ευλογητός» και εθυμίασε προ της Αγίας Αποκαθηλώσεως και προσεκύνησε, μετ’ Αυτόν δε και οι συνοδεύοντες Αυτόν Αρχιερείς.
Εν συνεχεία έλαβε χώραν η προσκύνησις εις τον τίμιον λίθον και εις Αυτόν τούτον τον Πανάγιον Τάφον του Κυρίου υπό της Α.Θ.Μ., των Αγιοταφιτών Αρχιερέων και Αρχιμανδριτών.
Ακολούθως έλαβε χώραν ο Μέγας Εσπερινός μετά των Ανοιξανταρίων, του Θυμιάματος ανά τα Προσκυνήματα, της Μεγάλης Εισόδου και της Αρτοκλασίας εις το έναντι του Αγίου Τάφου Καθολικόν του Πανιέρου Ναού της Αναστάσεως.
Η λειτουργική και προσκυνηματική τάξις ετηρήθη εις ατμόσφαιραν ολίγον τι θορυβώδη, λόγω του εορτασμού του Πάσχα εις την αυτήν ημερομηνίαν και υπό των άλλων χριστιανικών Δογμάτων, ήτοι Φραγκισκανών, και Προχαλκηδονίων και λόγω του πλήθους των προσκυνητών και των περιηγητών εις τον Ναόν κατά την ημέραν του Σαββάτου.
Προ του τέλους του ημετέρου Εσπερινού, έλαβε χώραν η κατόπιν διευθετήσεων προ τινων ετών άνοδος των Συριάνων εις τον Φρικτόν Γολγοθάν άνευ ραβδούχου, Επισκοπικού σκήπτρου και σταυρού και εν προσευχή χαμηλοφώνω.
2. Κυριακή πρωΐα
Την 7.00 μ.μ. της Κυριακής, 28ης Φεβρουαρίου/13ης Μαρτίου 2011, κυριωνύμου ημέρας της εορτής, ήρξατο η εν πομπή και κωδωνοκρουσία κάθοδος των Αγιοταφιτών από του Κεντρικού αυτών Μοναστηρίου εις τον Πανίερον Ναόν της Αναστάσεως.
Ενταύθα η Πατριαρχική συνοδεία κατηυθύνθη προς το Καθολικόν. Των σημάντρων του Γολγοθά κρουομένων, ενεδύθησαν εις το Ιερόν Βήμα του Καθολικού ο Προεξάρχων της εορτής Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος και οι συλλειτουργοί Αυτώ Αρχιερείς, Ιερώτατος Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ησύχιος, Γέρων Δραγουμάνος, Ιερώτατος Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως κ. Χριστόδουλος, Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αβήλων κ. Δωρόθεος, Γέρων Αρχιγραμματεύς Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος, Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Θαβωρίου κ. Μεθόδιος και Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Σεβαστείας κ. Θεοδόσιος, και η Αγιοταφίται Αρχιμανδρίται και οι παρεπιδημούντες ιερείς των άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών.
Των ιεροψαλτών ψαλλόντων εις Βυζαντινήν Εκκλησιαστικήν Μουσικήν και του Εκκλησιάσματος κατανυκτικώς μετέχοντος, ετελέσθη η Θ. Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, παρουσία και του Γενικού Προξένου της Ελλάδος εις τα Ιεροσόλυμα κ. Σωτηρίου Αθανασίου και των συνεργατών αυτού.
Άμα τη απολύσει της θ. Λειτουργίας, η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ηυλόγησε την λιτάνευσιν των Αγίων εικόνων από της Ωραίας Πύλης του Καθολικού.
Τούτου γενομένου, ο Μακαριώτατος, οι Αρχιερείς, οι Ιερείς και οι Διάκονοι ενδεδυμένοι εξήλθον του Καθολικού και κρατούντες χερσί τας Αγίας εικόνας περιεφέρθησαν τρις πέριξ του Ιερού Κουβουκλίου και ανά τα προσκυνήματα της Αγίας Αποκαθηλώσεως, του Παρεκκλησίου του Αδάμ, του «Διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοίς», του Αγίου Λογγίνου, των Κλαπών και αφήνοντες δεξιά αυτών το Παρεκκλήσειον των Φραγκισκανών «Μη μου άπτου», έφθασαν ενώπιον του Αγίου Κουβουκλίου.
Ενταύθα ο Μακαριώτατος ανέγνωσε την Ευαγγελικήν περικοπήν και τας εκ του Τριωδίου ευχάς «Αιωνία η μνήμη» υπέρ των προασπισαμένων τας Αγίας εικόνας και τα «αναθέματα» κατά αυτοκρατόρων και αρχιερέων των αρνηθέντων και πολεμησάντων ταύτας.
Τούτων τελεσθέντων, του «Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών» ψαλλομένου, πάντες εισήλθον εις το Ιερόν Βήμα του Καθολικού, ένθεν τα άμφια απεκδυσάμενοι, εξήλθον, των κωδώνων κρουομένων και εν χαρά πολλή ανήλθον εις την Πατριαρχικήν αίθουσαν.
Εις αυτήν ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προσεφώνησε τους προσελθόντας δια της κάτωθι προσφωνήσεως Αυτού:
«Οι εξ ασεβείας εις ευσέβειαν προβάντες και τω φωτί της γνώσεως ελλαμφθέντες, ψαλμικώς τας χείρας κροτήσωμεν, ευχαριστήριον αίνον Θεώ προσάγοντες και τας ιεράς Χριστού εικόνας, της Πανάγνου και πάντων των Άγίων τιμητικώς προσκυνήσωμεν, αποβαλλόμενοι την δυσσεβή των κακοδόξων θρησκείαν. Η γαρ τιμή της εικόνος, ως φησι Βασίλειος επί το πρωτότυπον διαβαίνει».
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς προσκυνηταί,
Η χάρις του Αγίου Πνεύματος συνεκάλεσε πάντας ημάς εις τον τόπον του σταυρικού μαρτυρίου, αλλά και της Αναστάσεως του Θεού Σωτήρος ημών Χριστού, ίνα εορτάσωμεν πανηγυρικώς τα της ευσεβείας νικητήρια της αμωμήτου Ορθοδόξου δηλονότι ημών πίστεως επί της δυσσεβείας της των κακοδόξων θρησκείας.
Το γεγονός τούτο αφορά εις την ανάμνησιν της αναστηλώσεως των αγίων και σεπτών εικόνων, γενομένης παρά των αειμνήστων Αυτοκρατόρων Κωνσταντινουπόλεως Μιχαήλ και της μητρός αυτού Θεοδώρας, επί της Πατριαρχίας του Αγίου και Ομολογητού Μεθοδίου.
Η αναστήλωσις των εικόνων κατ’ ουσίαν σημαίνει την δια της προσκυνήσεως αποδιδομένην τιμήν εις τας ιεράς εικόνας του Χριστού, της Παναγίας Θεοτόκου και πάντων των Αγίων. Η δια προσκυνήσεως τιμή των Αγίων εικόνων αποτελεί θεμελιώδη πίστιν της Εκκλησίας και των Αγίων αυτής Γραφών, των μαρτυρουσών το μυστήριον της ευσεβείας, δηλονότι το μυστήριον της θείας Οικονομίας.
«Μέγα εστί», κατά τον θεσπέσιον Παύλον, «το της ευσεβείας μυστήριον. Θεός εφανερώθη εν σαρκί, εδικαιώθη εν Πνεύματι, ώφθη αγγέλοις, εκηρύχθη εν έθνεσιν, επιστεύθη εν κόσμω ανελήφθη εν δόξη», (Τιμ. Α’ 3,16).
Το δε μέγα τούτο της ευσεβείας μυστήριον αυτό τούτο εστι το της καθ’ υπόστασιν του Θεού Λόγου ενσταρκώσεως και ενανθρωπήσεως εκ των αγνών αιμάτων της Δεσποίνης ημών αειπαρθένου Θεοτόκου Μαρίας: «Ότε δε ήλθεν το πλήρωμα του χρόνου», κηρύττει ο Παύλος, «εξαπέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού, γενόμενον εκ γυναικός, γενόμενον υπό νόμον», (Γαλ. 4,4).
Εάν ο παλαιός Αδάμ εποιήθη κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού, «τον Οποίον ουχ εώρακεν», (Ιωάν. Α’ 4, 20) πόσον μάλλον ο «Νέος Αδάμ», ο Χριστός, «ο εν ομοιώματι ανθρώπου γενόμενος και σχήματι ευρεθείς ως άνθρωπος», (Φιλ. 2,7). «Η Χάρις του Θεού, λέγει ο υμνωδός, επέλαμψε της αληθείας. Τα προτυπούμενα πάλαι σκιωδώς, νυν αναφανδόν εκτετέλεσται… ημίν γαρ δόξα του Σαρκωθέντος η μορφή, ευσεβώς προσκυνουμένη ου θεοποιουμένη». Κατά δε τον Μ. Βασίλειον «προς το πρωτότυπον φέρει τιμή η της εικόνος. Δια τούτο εν σχέσει τιμώντες τας εικόνας, Σωτήρος Χριστού, των Αγίων απάντων τε, ίνα αυτών δεδραγμένοι, μήποτε νυν, δυσεβεία υπαχθείημεν».
Ο αγών της μιας, αγίας καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας της Ορθοδοξίας είναι αγών προασπίσεως του μεγάλου μυστηρίου της ευσεβείας η ακριβέστερον ειπείν περιχαρακώσεως της σωζούσης και θεραπευούσης αληθείας εκ του ελλοχεύοντος κινδύνου της ανθρωπίνης επινοίας (επινοήσεως της γεννώσης την δυσσέβειαν, δηλαδή την αίρεσιν).
Σκιρτήσωμεν λοιπόν και ημείς μετ’ ευφροσύνης σήμερον και μετά του υμνωδού είπωμεν: «Ως θαυμαστά τα έργα σου, Χριστέ ο Θεός ημών, και μεγάλη η δύναμις, ο την ημών των Ορθοδόξων ομόνοιαν και συμφωνίαν εργασάμενος. Αμήν».
Έτη πολλά και εύδρομον το στάδιον της αγίας νηστείας.
Μετά ταύτην ηκολούθησε ο Αρχιερατικός αδελφικός ασπασμός και ο ασπασμός της χειρός του Μακαριωτάτου και η παρ’ ενί εκάστω δοξολογία και ευχαριστία τω Θεώ δι’ όσα μεγαλεία και θαυμαστά εποίησεν τω Ορθοδόξω γένει ημών.
Εκ της Αρχιγραμματείας
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2011/03/13/3050/
Login
Υπενθύμιση κωδικού