07/04/2011 Η εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Πατριαρχείο

07/04/2011 Η εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Πατριαρχείο

Η εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου εωρτάσθη υπό του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων την Πέμπτην, 25ην Μαρτίου /7ην Απριλίου 2011, εις πάσας τας Μονάς και τας ενορίας αυτού, κυρίως όμως εις το εν Ναζαρέτ σεπτόν προσκύνημα του Ευαγγελισμού.

Ως εκ της Καινής Διαθήκης διδασκόμεθα, εις την πόλιν Ναζαρέτ της Γαλιλαίας, εις την οποίαν κατώκησεν ο Κύριος και εκ της οποίας Ναζωραίος εκλήθη, απεστάλη υπό του Θεού ο Αρχάγγελος Γαβριήλ εις αγνήν Παρθένον Μαρίαν και προσφωνών αυτήν δια του «Χαίρε Κεχαριτωμένη», ανήγγειλε την εξ αυτής εκ Πνεύματος Αγίου ενανθρώπισιν του Μονογενούς Υιού Αυτού, Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Εις την μεγάλην αυτήν πόλιν του βορείου Ισραήλ, αριθμούσαν περί τους ενενήκοντα χιλιάδας κατοίκους, Χριστιανούς και Μουσουλμάνους, εις την παλαιάν κυρίως Ναζαρέτ και Ιουδαίους εις την νέαν κυρίως Ναζαρέτ διατηρεί Ελληνορθόδοξον Αραβόφωνον Κοινότητα το Πατριαρχείον, αριθμούσαν περί τα 18.000 μέλη, ποιμαινομένην υπό του μονίμως κατοικούντος εν αυτή Ιερωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακού με την συνεργασίαν και βοήθειαν των αραβοφώνων ιερέων.

Εις ταύτην την πόλιν και εις το Ιερόν αυτής Ορθόδοξον προσκύνημα μετά του Ναού, εν ω και η πηγή, προσήλθεν ενωρίς την ως άνω ημέραν εορτής του Ευαγγελισμού η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά συνοδείας Αρχιερέων και Ιερέων.

Ενταύθα μετά την εν Μητροπόλει και τω προσκυνήματι υποδοχήν, ετέλεσε την θ. Λειτουργίαν, συλλειτουργούντων Αυτώ των Ιερωτάτων Μητροπολιτών Ναζαρέτ κ. Κυριακού, Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου των Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Ιόππης κ. Δαμασκηνού, Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου, Γέροντος Αρχιγραμματεώς, των εκ του Πατριαρχείου της Ρωσίας παρεπιδημούντων, Μακαριωτάτου Μητροπολίτου Ουκρανίας κ. Βλαδιμήρου, Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Περεγιασλάφ –Χμελίτσκ κ. Αλεξάνδρου, Πολταύα κ. Φιλίππου Μουκάτσεβο κ. Θεοδώρου και Παϊσίου εκ Πολωνίας, πλειάδος ιερέων, ιεροδιακόνων και  της χορωδίας της Ναζαρέτ μετά της εξ Άκκρης χορωδίας, καθοδηγουμένης υπό του Αρχιμανδρίτου π. Φιλοθέου, βυζαντινώ τω ύφει και εις την Ελληνικήν ψαλλούσης, μετά πολυπληθούς  εκκλησιάσματος Ελληνοφώνων, Αραβοφώνων, Ρωσοφώνων και Ρουμανοφώνων, δι’ ο και η Θ. Λειτουργία και η ανάγνωσις του Ευαγγελίου εις την ιδίαν εκάστου διάλεκτον.

Εις το εκκλησίασμα τούτο εν τη ώρα του Κοινωνικού εκήρυξε τον θείον λόγον ο Μακαριώτατος ελληνιστί ως έπεται:

«Σήμερον χαράς ευαγγέλια παρθενική πανήγυρις. Τα κάτω τοις άνω συνάπτεται, ο Αδάμ καινουργείται, η Εύα της πρώτης λύπης ελευθερούται και η σκηνή της καθ’ ημάς ουσίας τη θεώσει του προσληφθέντος φυράματος, ναός Θεού κεχρημάτικεν. Ω Μυστήριον! Ο τρόπος της κενώσεως άγνωστος, ο τρόπος της συλλήψεως άφραστος. Άγγελος λειτουργεί τω θαύματι. Παρθενική γαστήρ τον Υιόν υποδέχεται. Πνεύμα Άγιον καταπέμπεται. Πατήρ άνωθεν ευδοκεί και το συνάλλαγμα, κατά κοινήν πραγματεύεται βούλησιν. Εν ω και δι’ ου σωθέντες συνωδά τω Γαβριήλ, προς την Παρθένον βοήσωμεν: Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου, εξ ης σωτηρία, Χριστός ο Θεός ημών, την καθ’ ημάς προσλαβόμενος φύσιν, προς εαυτόν επανήγαγεν. Αυτόν ικέτευε σωθήναι τας ψυχάς ημών».

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Ευλαβείς Χριστιανοί,

Με τρόπον υμνολογικόν, δοξολογικόν, αλλά και θεολογικόν τιμά σήμερον η Αγία του Χριστού Εκκλησία δια στόματος του Ιεροσολυμίτου Αγίου Ανδρέου, το Πανάγιον εν ανθρώποις πρόσωπον της εκ Ναζαρέτ Παρθένου Μαρίας. Το πρόσωπον, το οποίον αποτελεί το κεφάλαιον της σωτηρίας του ανθρώπου και συγχρόνως την φανέρωσιν του απ’ αιώνος Μυστηρίου.

Το μυστήριον δε τούτο αφορά εις την θείαν εν Χριστώ Οικονομίαν, κατά την οποίαν, ως λέγει ο υμνωδός: «Ο Λόγος του Θεού επί γης νυν κατήλθεν. Ο Άγγελος βοών, τη Παρθένω επέστη. Χαίρε ευλογημένη, η την σφραγίδα μόνη φυλάξασα, εν μήτρα δεξαμένη τον προ αιώνων Λόγον και Κύριον, ίνα εκ πλάνης σώση ο Θεός το γένος των ανθρώπων».

Εάν ο λόγος υπάρξεως του ανθρώπου είναι προϊόν της απείρου αγάπης του Θεού, ο λόγος συγχύσεως μεταξύ των ανθρώπων είναι η έλλειψις της αληθούς θεογνωσίας, η οποία ελευθερώνει τον άνθρωπον εκ της πλάνης της επινοίας αυτών και συνεπώς εκ πάσης μορφής ειδωλολατρίας. Τούτο δε οφείλεται εις την ανθρωποκεντρικήν και ουχί την θεοκεντρικήν εν Αγίω Πνεύματι (τω Πνεύματι του Χριστού) θεώρησιν της υπάρξεως των ανθρώπων ως και του τρόπου συνυπάρξεως αυτών: «Καθάπερ τινα σφραγίδα της εαυτού φύσεως», λέγει ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, «ενέπηξεν ο Δημιουργός το Πνεύμα το Άγιον, τουτέστιν την πνοήν της ζωής, δι’ ης προς το αρχέτυπον διεπλάττετο κάλλος, απετελείτο δε κατ’ εικόνα του Κτίσαντος…δυνάμει του ενοικισθέντος αυτώ Πνεύματος», (Κυριλλ., Ιωαν. 9,1).

Αυτήν ακριβώς την σφραγίδα της θείας φύσεως του Δημιουργού, δηλονότι του Αγίου Πνεύματος, διεφύλαξε και η Παρθένος Μαρία, η οποία ανεδείχθη τιμιωτέρα των Χερουβείμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ.

Το πάντιμον πρόσωπον, αγαπητοί μου, της Θεοτόκου Μαρίας αναγνωρίζεται ως το μέγα και θαυμαστόν της ανθρωπότητος μυστήριον. Και τούτο διότι η Μαρία της Ναζαρέτ είναι το αναμφισβήτητον ιστορικόν πρόσωπον, το οποίον συμμετέχει τόσον εις τον άγνωστον όντως τρόπον της κενώσεως του Θεού Πατρός, όσον και εις τον άφραστον τρόπον της συλλήψεως του Θεού Λόγου. «Πνεύμα Άγιον επήλθεν επ’ αυτήν», λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, «κατά τον του Κυρίου λόγον, ον είπεν ο Άγγελος καθαίρον αυτήν και δύναμιν δεκτικήν της του Λόγου Θεότητος παρέχον, άμα δε και γεννητικήν. Και τότε επεσκίασεν επ’ αυτήν η του Θεού του Υψίστου ενυπόστατος σοφία και δύναμις, ο Υιός του Θεού ο τω Πατρί ομοούσιος οιονεί θείος σπόρος και συνέπηξεν εαυτώ εκ των αγνών και καθαρωτάτων αυτής αιμάτων σάρκα εμψυχουμένην ψυχή λογική τε και νοερά, απαρχήν του ημετέρου φυράματος, ου σπερματικώς, αλλά δημιουργικώς δια του Αγίου Πνεύματος».

Δια της επελεύσεως του Αγίου Πνεύματος επί την Μαριάμ η ανθρωπίνη φύσις και πάλιν «διεπλάττετο προς το αρχαίον κάλλος αυτεξουσίως: «Είπε δε Μαριάμ, ιδού η δούλη Κυρίου γένοιτό μοι κατά το ρήμα Σου», (Λουκ. 1,38). Το «αρχαίον δε κάλλος» δεν είναι άλλον από το πρωτόκτιστον κάλλος, το οποίον απώλεσεν ο άνθρωπος, ο παλαιός Αδάμ, με αποτέλεσμα να περιβληθή, ως λέγει ο μελωδός Ανδρέας Ιεροσολυμίτης, τόν  στολισμόν της αισχύνης «καθάπερ φύλλα συκής» εις έλεγχον των αυτεξουσίων αυτού παθών.

Εις την κοινωνίαν αυτού τούτου του «πρωτοκτίστου και θείου κάλλους» θέλων ο Θεός να αποκαταστήση τον άνθρωπον «εξαπέστειλεν ο Θεός», κηρύττει ο θεσπέσιος Παύλος, «τον Υιόν αυτού γενόμενον εκ γυναικός…ίνα την υιοθεσίαν απολάβωμεν», (Γαλ. 4, 4-5).

Υμνολογών την Θεοτόκον ο όσιος Ιωσήφ ο μελωδός λέγει: «Ο Θεού Θεός Λόγος, ζητών θεώσαι τον άνθρωπον Αγνή (Παρθένε), εκ σου σαρκούται, και βροτός οράται, Ον απαύστως δυσώπει, ευρείν ημάς έλεος, εν καιρώ της απολογίας».

Όντως, αγαπητοί μου, η θέωσις η, αν θέλετε, η σωτηρία του ανθρώπου είναι ακατανόητος και ακατόρθωτος άνευ της σαρκώσεως του Θεού Λόγου, περί ου μαρτυρεί και ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής: «Και ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν», (Ιωαν. 1,14). Πολλώ δε μάλλον ακατανόητος και ακατόρθωτος είναι η θέωσις του ανθρώπου άνευ της Παρθένου και Θεοτόκου Μαρίας, εν τω προσώπω της οποίας απερρίφθη και κατηργήθη πάσα περί Θεού φιλοσοφική και ιδεολογική η καλλίτερον ειπείν μεταφυσική αντίληψις. Ιδού διατί ο μέγας Πατήρ της Εκκλησίας μας Σωφρόνιος, Πατριάρχης Ιεροσολύμων (κατά παράδοσιν) αναφωνεί προς την Θεοτόκον λέγων: «Χαίρε, φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα, Χαίρε, τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα. Χαίρε, ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί. Χαίρε, ότι εμαράνθησαν οι των μύθων ποιηταί. Χαίρε, των Αθηναίων (των φιλοσόφων) τας πλοκάς διασπώσα. Χαίρε, των αλιέων (των Αποστόλων) τας σαγήνας πληρούσα».

Των Ευαγγελίων της ενθέου χαράς γενόμενοι και ημείς κοινωνοί, αγαπητοί μου αδελφοί, σήμερον εν τω Κυριακώ και ευχαριστιακώ του Χριστού σώματι της αναπλάσεως ημών και τω αίματι της αποπλύνσεως ημών εν αγαλλιάσει βοήσωμεν:

«Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά σου. Ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών». Αμήν.

Μετά την θ. Λειτουργίαν ο Ιερώτατος Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός εδεξιώθη εις νηστήσιμον τράπεζα με ιχθύς κατά το Τυπικόν  την Α.Θ.Μ. τον Πατριάρχην Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον την συνοδείαν Αυτού, τους εορταστάς, ιερείς, ψάλτας, επιτρόπους και μέλη του εκκλησιαστικού πληρώματος.

Εκ της Αρχιγραμματείας

 

Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2011/04/07/3163/

 




ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ
Powered by active³ CMS - 05/06/2026 7:26:28 μμ