26/12/2010 Η εορτή της Κυριακής των Προπατόρων στο Πατριαρχείο

Συμφώνως προς την εν τω Μηναίω του μηνός Δεκεμβρίου τυπικήν διάταξιν η μνήμη των Προπατόρων του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εορτάζεται εις την τυχούσαν Κυριακήν από τις ΙΑ’ έως της ΙΖ’ του μηνός Δεκεμβρίου.Κατά το έτος τούτο η Κυριακή αύτη συνέπεσε την 13ην του μηνός Δεκεμβρίου. Κατά την ως άνω Κυριακήν, 13ην /26ην Δεκεμβρίου 2010, εωρτάσθη η μνήμη των Προπατόρων εν όλη αυτής τη λαμπρότητι εις τον επ’ ονόματι των Προπατόρων ιερόν Ναόν της Αραβοφώνου Ορθοδόξου Κοινότητος του Πατριαρχείου εις την πόλιν Μπετσαχούρ, αραβιστί σημαίνουσαν ελληνιστί «Χωρίον των Ποιμένων».Η πόλις αύτη είναι γνωστή εις ημάς εκ των Ευαγγελικών διηγήσεων της κατά σάρκα γεννήσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Είναι εκείνη, της οποίας οι αγραυλούντες ποιμένες ήκουσαν τον αγγελικόν ύμνον εις τους ουρανούς και υπήκουσαν εις την προτροπήν των αγγέλων και μετέβησαν εις Βηθλεέμ και είδον το ρήμα το γεγονός, ο ο Κύριος εγνώρισεν αυτοίς, ήτοι «βρέφος εσπαργανωμένον κείμενον εν τη φάτνη», (Λουκ. 2,12).

Λόγω της θέσεως αυτής εις την εν Χριστώ αποκάλυψιν και φανέρωσιν, ευθύς εξ αρχής των Βυζαντινών χρόνων, επί του 326 μ.Χ. και εξής, ιεροί Ναοί και ιεραί Μοναί εκτίσθησαν εις αυτήν και τα περίχωρα αυτής, ως η ιστορία και η αρχαιολογική σκαπάνη μαρτυρεί.

Μία των Μονών τούτων του Πατριαρχείου είναι η εν τω κέντρω της πόλεως του Χωρίου των Ποιμένων Μονή, αρχαιόθεν γνωστή ως Ποιμενείον, θεμελιωθείσα αρχικώς επί της εποχής της Αγίας Ελένης, ως εμφαίνει ο εν αυτή υπόγειος ναός των Ποιμένων, άνωθεν του οποίου υπάρχει μεταγενέστερος του 5ου μ.Χ. αιώνος, ανασκαφείς κατά την δεκαετίαν του 1970 υπό του Έλληνος αρχαιολόγου κ. Βασιλείου Τζαφέρη.  Πλησίον τούτων υπάρχει ο νεώτερος ναός της Συνάξεως της Θεοτόκου μετά του παρεκκλησίου των Αρχαγγέλων και του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος, ανεγερθείς και τελειωθείς κατά την δεκαετίαν του 1980 υπό του μακαριστού Αρχιμανδρίτου Αγιοταφίτου Σεραφείμ του εκ Κυθήρων, διατελέσαντος πνευματικού της Λαύρας του Αγίου Σάββα επί τεσσαρακονταετίαν. Της Μονής ταύτης προΐσταται ο Αγιοσαββίτης Αρχιμανδρίτης π. Ιγνάτιος, αναπτύξας εν αυτή αξιόλογον έργον συντηρήσεως και ανακαινίσεως της Μονής και περιφράξας το πέριξ αυτής ελαιο-αγρόκτημα, εις μέρος του οποίου το Πατριαρχείον διατηρεί πλήρες σχολείον με Δημοτικόν Γυμνάσιον και Λύκειον. Είναι Αραβόφωνον και ως ξέναι γλώσσαι διδάσκονται τα Ελληνικά και τα Αγγλικά. Φοιτούν εις αυτό 600 περίπου μαθηταί, Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι.

Πλησίον της Μονής ταύτης ευρίσκεται ο παμμεγέθης και περικαλλής ναός των Προπατόρων της Αραβοφώνου Ορθοδόξου Κοινότητος του Πατριαρχείου, αριθμούσης περί τας 8.000 μέλη.

Εις τον ναόν τούτον κατέφθσαν ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος την πρωΐαν της ως άνω Κυριακής των Προπατόρων μετά συνοδείας. Προ του ναού τούτου εγένετο ενθέρμως δεκτός υπό του Ιερατείου και των Επιτρόπων αυτού. Εις τον ναόν τούτον προεξήρξε της ακολουθίας του Όρθρου και της θείας Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αυτώ του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου, των Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Θαβωρίου κ. Μεθοδίου, Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου, των Ιερομονάχων Αρχιμανδρίτου π. Ευδοκίμου, πνευματικού της Λαύρας του οσίου Σάββα, του Αρχιμανδρίτου π. Ιγνατίου, ηγουμένου της Μονής των Ποιμένων και του Αρχιμανδρίτου Ιερωνύμου, ηγουμένου εν τω Φχες της Ιορδανίας. των ιερέων π. Αϊσσα Μούσλεχ, π. Σάββα Χερ, ψαλλούσης της χορωδίας του ναού και συμμετέχοντος εν κατανυκτική προσευχή πυκνού εκκλησιάσματος της Ελληνορθοδόξου Κοινότητος της πόλεως ταύτης.

Εις τους πιστούς τούτους εκήρυξε τον θείον λόγον ο Μακαριώτατος Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, έχοντα ως έπεται ελληνιστί:

«Των Προπατόρων σήμερον, πιστοί, τελούντες μνημόσυνα, ανυμνήσωμεν Χριστόν τον Λυτρωτήν. Τον μεγαλύναντα αυτούς εν πάσι τοις έθνεσι, και θαυμάτων τα παράδοξα πιστώς επιτελέσαντα Κύριον, ως κραταιόν και δυνατόν∙και εξ αυτών αναδείξαντα, ράβδον δυνάμεως ημίν, την μόνην απείρανδρον και Θεόπαιδα Μαρίαν την αγνήν∙ εξ ης το άνθος προήλθε, Χριστός βλαστήσας πάσι την ζωήν και αδάπανον τρυφήν και σωτηρίαν την αιώνιον».

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί.

Ευλαβείς Χρισταινοί.

Η αγία του Θεού Εκκλησία μας καλεί σήμερον, δια στόματος του υμνωδού αυτής, να τελέσωμεν την μνήμην των αγίων Προπατόρων και να ανυμνήσωμεν Χριστόν τον Θεόν και λυτρωτήν ημών.

Και τούτο, διότι η εόρτιος μνήμη των αγίων Προπατόρων, εις αυτόν τούτον τον ιερόν τόπον των αγραυλούντων ποιμένων, ένθα «άγγελος Κυρίου επέστη αυτοίς και δόξα Κυρίου περιέλαμψεν αυτούς ….και εξαίφνης εγένετο συν τω άγγέλω πλήθος στρατιάς ουρανίου αινούντων τον Θεόν και λεγόντων: «δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία», (Λουκ. 2,9,15). αποτελεί γεγονός μαρτυρούν την συμμετοχήν του ανθρωπίνου γένους εις το μέγα μυστήριον της θείας Οικονομίας. Δηλαδή εις το μυστήριον της ενσαρκώσεως και ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου του Χριστού εν τω σπηλαίω της παρακειμένης πόλεως Βηθλεέμ.

Οι Προπάτορες έχουν ως κορυφαίον τον Αβραάμ, ο οποίος κατήγετο εκ της χώρας των Χαλδαίων και ήτο εθνικός, διότι είχε πατέρα ειδωλολάτρην, και «ουδέν έσχε κώλυμα προς θεογνωσίαν.  Κατανοήσας γαρ, λέγει ο Συναξαριστής αυτού, ως ουδέν των κτισμάτων Θεός και την ευταξίαν των όντων συνιδών εκ των ορωμένων τον αόρατον έγνω και Θεόν τούτον προσεκύνησε. Δια τούτο και αναδεικνύεται πατήρ πολλών εθνών, εξ αυτού εγεννήθησαν οι Πατριάρχαι Ισαάκ και Ιακώβ. Από δε του Ιακώβ εγεννήθη /προήλθεν ο Ιούδας (αφ’ού και ο Χριστός) και οι λοιποί αυτού απόγονοι.

Ο Αβραάμ με άλλα λόγια αναδεικνύυεται ο Προπάτωρ του Χριστού, διότι εξ αυτού, δηλονότι του γένους του Αβραάμ «ανεδείχθη ημίν ράβδος δυνάμεως, η μόνη απείρανδρος παρθένος και Θεόπαις Μαρία η αγνή∙ εξ ης το άνθος προήλθε Χριστός ο Θεός και Σωτήρ ημών». Αυτό εξ άλλου το γεγονός προείπε και ο προφήτης Ησαΐας «Δώσει Κύριος Αυτός υμίν σημείον∙ ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει, και τέξεται υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Εμμανουήλ», (Ησ. 7, 14).

«Σοφώτατοι θείοι, προφήται γεγένηνται, Αβραάμ  απόγονοι, τον εκ του Αβραάμ και Ιούδαν τικτόμενον Λόγον, θερμώς προαναγγείλαντες εν Πνεύματι θείω», ψάλλει ο υμνωδός.

Η αγία του Χριστού Ορθόδοξος ημών Εκκλησία και εν προκειμένω η Εκκλησία των Ιεροσολύμων, έχουσα την διαδοχήν αυτής αμέσως εκ των απογόνων των προπατόρων ως του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου και πρώτου Ιεράρχου αυτής, εξακολουθεί αδιακόπως και ακαταπαύστως να δίδη την εν Χριστώ αυτής μαρτυρίαν ουχί μόνον κηρυγματικώς και ευχαριστιακώς /λειτουργικώς, αλλά και φυσικώς η καλλίτερον ειπείν ιστορικώς δια της διαφυλάξεως και διακονίας των ιερών φυσικών τόπων και χώρων, δηλονότι των παναγίων προσκυνημάτων ως του προσκυνήματος των Ποιμένων του χωρίου υμών, του της γεννήσεως εν Βηθλεέμ, αλλά και του της σταυρώσεως και αναστάσεως εις Ιερουσαλήμ.

Η Εκκλησία του Χριστού, με άλλα λόγια, αγαπητοί μου, ούσα το σώμα του Θεανθρώπου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού αφ’ενός και ως υπερβαίνουσα τα βιολογικά, εθνικά και φυλετικά όρια αφ’ετέρου, αποτελεί την κιβωτόν του μυστηρίου της θείας οικονομίας. Δηλαδή την κιβωτόν εντός της οποίας και δια της οποίας τελεσιουργείται το μυστήριον της εν Χριστώ σωτηρίας του ανθρώπου. «Εν πίστει τους Προπάτορας εδικαίωσας, την εξ εθνών δι’ αυτών, προμνηστευσάμενος Εκκλησίαν, ψάλλει ικετευτικώς ο υμνωδός. Καυχώνται εν δόξη οι Άγιοι, ότι εκ σπέρματος αυτών υπάρχει καρπός ευκλεής, η ασπόρως τεκούσά Σε. Ταις αυτών ικεσίαις, Χριστέ ο Θεός, σώσον τας ψυχάς ημών».

Η Εκκλησία του Χριστού, αγαπητοί μου αδελφοί, μας καλεί σήμερον δια στόματος των αγίων Θεοφόρων αυτής Πατέρων να προετοιμάσωμεν εαυτούς, δια να εορτάσωμεν την γέννησιν του Χριστού θεϊκώς και ουχί κοσμικώς, θεοπρεπώς και ουχί εθνικώς, ως μας παραγγέλλει ο Απόστολος Παύλος: «Τούτο ουν λέγω και μαρτύρομαι εν Κυρίω, μηκέτι υμάς περιπατείν καθώς και τα λοιπά έθνη περιπατεί εν ματαιότητι του νοός αυτών, εσκοτισμένοι τη διανοία, όντες απηλλοτριωμένοι της ζωής του Θεού δια την άγνοιαν την ούσαν εν αυτοίς δια την πώρωσιν της καρδίας αυτών», (Εφ. 4, 17, 18).

Δεύτε λοιπόν άπαντες, αγαπητοί μου, πιστώς πανηγυρίσωμεν των προ νόμου Πατέρων Αβραάμ και των συν αυτώ την ετήσιον μνήμην. Του Ιούδα την φυλήν αξίως τιμήσωμεν. Των προφητών τας προρρήσεις, ασφαλώς κατέχοντες μετά του Ησαΐου μεγαλοφώνως βοήσωμεν∙ «Ιδού η Παρθένος εν γαστρί λήψεται και τέξεται Υιόν τον Εμμανουήλ∙ ο εστι μεθ’ημών ο Θεός».

Αυτόν ακριβώς τον Υιόν της Παρθένου Μαρίας, τον Εμμανουήλ δοξάσωμεν. Αυτόν τούτον τον Εμμανουήλ, τον εξ ουρανών επί γης κατελθόντα απαντήσωμεν. Και τούτο, διότι ως λέγει ο υμνωδός της Εκκλησίας: «Νυν η προσδοκία των Εθνών εκ Παρθένου προέρχεται και Βηθλεέμ την κεκλεισμένην, υπανοίγει προσφόρως, Εδέμ. Λόγον σωματούμενον, εισδεδεγμένον και φάτνη σαρκί επανακλινόμενον». Αμήν

Προ της απολύσεως ο Μακαριώτατος απένειμε το μετάλλιον της δισχιλιετίας του Πατριαρχείου εις τον Δήμαρχον της πόλεως κ. Χάννη Χάϊκ, εις τον Πρόεδρον των Επιτρόπων κ. Ιμβραήμ Τζάμπερ και εις τα μέλη της χορωδίας.

Μετά την θείαν Λειτουργίαν ο Μακαριώτατος μετά της συνοδείας Αυτού εγένετο δεκτός εν θερμή υποδοχή εις την παρακειμένην τω Ναώ μεγάλην αίθουσαν ενοριακών εκδηλώσεων της Κοινότητος.

Εις ταύτην προσεφώνησαν τον Μακαριώτατον ο Πρόεδρος των Επιτρόπων κ. Ιμβραήμ Τζάμπερ και ο Δήμαρχος της πόλεως κ. Χάννη Χάϊκ, ευχαριστούντες δια το ποιμαντικόν ενδιαφέρον και την τιμήν εκ της παρουσίας Αυτού εις την εορτήν της Κοινότητος αυτών.

Εν συνεχεία ο Μακαριώτατος και η συνοδεία Αυτού και πολλοί άλλοι προσκεκλημένοι παρεκάθισαν εις τράπεζαν παρατεθείσαν προς τιμήν Αυτού υπό της Κοινότητος εις την αίθουσαν Royal.

Εκ της Αρχιγραμματείας 

Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2010/12/26/2570/