Την Κυριακήν, 29ην Νοεμβρίου /12ην Δεκεμβρίου 2010, η Α.Θ.Μ. ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ’ μετά συνοδείας Αρχιερέων και Ιερέων του Πατριαρχείου μετέβη εις την πόλιν Αμπελίν του Βορείου Ισραήλ.
Η περιοχή της Άκκρης εις τα βορειότερα σύνορα του Ισραήλ είναι εκκλησιαστική δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και της Μητροπόλεως Πτολεμαΐδος. Εις την Μητρόπολιν αυτήν, με έδραν την παραθαλασσίαν πόλιν της Άκκρης, υπάγονται δώδεκα Αραβόφωνοι ενορίαι εις τας αντιστοίχους αυτών πόλεις και κώμας. Μία των ενοριών τούτων είναι η της πόλεως Αμπελίν. Η πόλις αύτη αριθμεί περί τους 15.000 κατοίκους. Εκ τούτων οι 5.000 είναι Αραβόφωνοι Ορθόδοξοι του Πατριαρχείου.Προϊστάμενος της ενορίας ταύτης είναι ο γηραιός αιδεσιμώτατος π. Σπυρίδων Όδε Αουάδ. Λατρευτικόν κέντρον της Ορθοδόξου ταύτης Κοινότητος είναι ο ιερός ναός του Αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου.
Τον ναόν τούτον συνετήρησε, διηύρυνεν, εκαλλώπισεν, ανεκαίνισεν, ηυπρέπισε και νέον κωδωνοστάσιον αυτού ανήγειρεν η Κοινότης με επιχορηγήσεις του Πατριαρχείου και άλλων φιλανθρωπικών παραγόντων και με ιδικάς των δαπάνας.
Επί τη συμπληρώσει των εργασιών τούτων μετέβη εις την εν λόγω πόλιν δια θ. Λειτουργίαν την εν λόγω Κυριακήν, 29ην Νοεμβρίου /12ην Δεκεμβρίου 2010, η Α.Θ.Μ. ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος εξ Ιεροσολύμων μετά συνοδείας Αρχιερέων και Ιερέων.
Άμα τη αφίξει Αυτού εις τον ιερόν ναόν του Αγίου Γεωργίου ο Μακαριώτατος εγένετο δεκτός εν θερμή υποδοχή υπό του ιερέως του Ναού, αιδεσιμωτάτου π. Σπυρίδωνος, του ηγουμένου της πόλεως της Άκκρης Αγιοταφίτου Αρχιμανδρίτου π. Φιλοθέου και τινων ιερέων των ομόρων κωμών και του Κοινοτικού Συμβουλίου της ενορίας.
Προεξάρξας της ακολουθίας του Όρθρου μετ’ αρτοκλασίας ο Μακαριώτατος, προεξήρξε και της θ. Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αυτώ του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακού, του Γέροντος Αρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου και του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου και του Αγιοταφίτου Αρχιμανδρίτου π. Ιερωνύμου, του ηγουμένου της Κοινότητος της Άκκρης Αγιοταφίτου Αρχιμαδρίτου π. Φιλοθέου και των ιεροδιακόνων π. Μακαρίου, π. Παϊσίου και π. Χάννα εκ της Ναζαρέτ.
Εις την θ. Λειτουργίαν έψαλλον αι δύο χορωδίαι της Κοινότητος, η των ανδρών και η των γυναικών, μεμονωμένως και από κοινού, εν συμφωνία αλλά και εν παραφωνία ενίοτε, εν ευλαβεί συμμετοχή του εκκλησιάσματος, αλλά και εν περισσή κινητικότητι διακονίας, ήτις εν πάση περιπτώσει δεν ημπόδιζεν ουδόλως να ίδη κανείς την Σύναξιν και το τελούμενον εν αυτή, ως κάθοδον του ουρανού εις την γην, ως έλευσιν και φανέρωσιν της βασιλείας του Θεού, ως εμπειρίαν του γεγονότος της Ενανθρωπήσεως του Χριστού, Σταυρώσεως και Αναστάσεως Αυτού και σωτηρίας του ανθρωπίνου ημών γένους.
Η συμμετοχή του εκκλησιάσματος εις την προσευχήν και την θ. Κοινωνίαν, το αυθόρμητον ψάλσιμον, η τήρησις του Τυπικού, εδήλουν διδασκαλίαν και προετοιμασίαν και ακολουθίαν της εκκλησιαστικής ζωής.
Εις το Κοινωνικόν ο Μακαριώτατος εκήρυξε τον θ. λόγον εις τους πιστούς, έχοντα ως έπεται ελληνιστί:
«Χριστός γεννάται, δοξάσατε∙ Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε. Χριστός επί γης, υψώθητε, άσατε τω Κυρίω πάσα η γη…»… και εν αμφότερα συνελών, είπω, ευφραινέσθωσαν οι ουρανοί και αγαλλιάσθω η γη δια τον επουράνιον είτα επίγειον. Χριστός εν σαρκί τρόμω και χαρά αγαλλιάσθε. Τρόμω δια την αμαρτίαν, χαρά δια την ελπίδα», κηρύττει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος και μέγας Πατήρ της Εκκλησίας.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ο Μέγας και έγκριτος Πατήρ της Εκκλησίας μας, Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, μας προτρέπει δια του στόματος του μελωδού της Εκκλησίας να δοξάσωμεν τον Χριστόν, ο Όποίος κατέβηκεν ως Θεός και προσέλαβε πάνω εις την γην εκ της Παρθένου Μαρίας την τελείαν ανθρωπίνην ημών φύσιν.
Με άλλα λόγια, ο Άγιος Γρηγόριος μας προτρέπει να ετοιμασθώμεν δια να εορτάσωμεν το μυστήριον της εν Χριστώ θείας Οικονομίας δηλονότι την ενανθρώπησιν του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού. Να εορτάσωμεν την εορτήν των Χριστουγέννων. Η δε εορτή αυτή της κατά σάρκα γεννήσεως του Σωτήρος Χριστού αποτελεί κατά τον Άγιον Ιωάννην τον Χρυσόστομον την «μητρόπολιν πασών των εορτών».
Και διατί η εορτή των Χριστουγέννων, χαρακτηρίζεται ως «μητρόπολις των εορτών»; Διότι, ως λέγει ο Άγιος Γρηγόριος, «Χριστός εν σαρκί, τρόμω και χαρά αγάλλιάσθε, τρόμω, δια την αμαρτίαν, χαρά δια την ελπίδα». (Ο Χριστός εσαρκώθη, νιώσατε αγαλλίασιν από χαράν και τρόμον. Από τρόμον, εξ αιτίας της αμαρτίας, από χαράν εξ αιτίας της ελπίδος).
Ναι, αγαπητοί μου αδελφοί, σήμερον η Χάρις του Αγίου Πνεύματος μας συνεκάλεσεν εις την ιεράν ταύτην ευχαριστιακήν σύναξιν του σώματος και αίματος του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, εν τω ιερώ ναώ της ιστορικής υμών πόλεως Αμπελίν, δια να απολαύσωμεν, αφ’ ενός την χαράν του Θεού και Πατρός, του Αναγγεννήσαντος ημάς εις ελπίδα ζώσαν δι’ Αναστάσεως του Υιού Αυτού Κυρίου δε ημών, Ιησού Χριστού, ως λέγει ο Απόστολος Πέτρος (Α’ Πέτρου 1, 3-4), αφ’ ετέρου, δια να απολαύσωμεν και πάλιν την χαράν εκ του τρόμου της αμαρτίας, δια της οποίας αμαρτίας εισήλθεν εις τον κόσμον ο θάνατος, ως ερμηνεύει ο μέγας Παύλος,(Ρωμ. 5,12).
Αυτό κατ’ ουσίαν είναι δι’ ημάς το νόημα της πανηγύρεως και αυτό εορτάζομεν σήμερον: Τον ερχομόν του Θεού προς τους ανθρώπους, δια να έλθωμεν να κατοικήσωμεν κοντά εις τον Θεόν, η μάλλον δια να επανέλθωμεν, δια να ενδυθώμεν τον νεόν άνθρωπον, αφού εγκαταλείψωμεν τον παλαιόν. Και όπως έχομεν αποθάνει μαζί με τον Παλαιόν Αδάμ, έτσι ας ζήσωμεν μαζί με τον Χριστόν, τον νεόν Αδάμ, ας γεννηθώμεν μαζί Του, ας συσταυρωθώμεν και ας ταφώμεν μαζί Του, δια να αναστηθώμεν με την Ανάστασίν Του.
Τοιγαρούν, λέγει ο Άγιος Πατήρ της Εκκλησίας, εορτάσωμεν μη πανηγυρικώς, αλλά θεϊκώς…μη κοσμικώς, αλλά υπερκοσμίως…μη τα της ασθενείας αλλά τα της ιατρείας, μη τα της πλάσεως, αλλά τα της αναπλάσεως ….
Εις τους θεοπνεύστους τούτους λόγους του Αγίου Πατρός Γρηγορίου εμπεριέχεται το βάθος και το πλάτος του μυστηρίου της ενσαρκώσεως του Θεού Λόγου αφ’ ενός και του μυστηρίου της Εκκλησίας, του τόπου και χώρου, ένθα ο Αόρατος γίνεται ορατός, ο Άναρχος άρχεται, ο Άσαρκος σαρκούται, ως τόπου και χώρου, ένθα την θέσιν της ανθρωπίνης επινοίας, της επινοήσεως, καταλαμβάνει ο φωτισμός του Αγίου Πνεύματος. Τέλος, ως τόπου και χώρου, ένθα το θείον εν Χριστώ Ιησού Πρόσωπον συναντάται με το ανθρώπινον πρόσωπον.
Με άλλα λόγια, εις τους λόγους του Αγίου ημών Πατρός διατυπώνεται και καταγράφεται με πάσαν σαφήνειαν και ακρίβειαν ο σκοπός και η αποστολή της Εκκλησίας εν τω κόσμω, όχι μόνον τω ορατώ, αλλά και τω αοράτω.
Να, δια τι, αγαπητοί μου αδελφοί, η Ορθόδοξος και Ανατολική Εκκλησία δίδει προτεραιότητα εις την λειτουργικήν και μυστηριακήν, δηλαδή ευχαριστιακήν πράξιν αυτής. Διότι, επαναλαμβάνομεν, αφορά, αποβλέπει η Εκκλησία εις τα της ιατρείας, της θεραπείας και ουχί τα της ασθενείας∙ εις τα της αναπλάσεως της αναδημιουργίας και ουχί τα της πλάσεως της δημιουργίας του ανθρώπου. Ιατρεία και ανάπλασις, με άλλα λόγια, είναι η αντίστοιχος απάντησις εις την αμαρτίαν ως ασθένειαν και εις τον θάνατον ως δημιουργίαν, δηλαδή ως στασιμότητα.
Το μυστήριον της ζωής, του πόνου, της λύπης, του θανάτου, αλλά και της χαράς κατανοούνται πνευματικώς εν Χριστώ τω Θεώ ημών και ουχί φιλοσοφικώς εν τω κοσμικώ, σαρκικώ ημών φρονήματι.
Να, δια τι ο άνθρωπος της σημερινής ευαγγελικής περικοπής εγένετο περίλυπος, όταν ο Ιησούς είπεν αυτώ: «θέλεις να κληρονομήσης την αιώνιον ζωήν; Πώλησον τα υπάρχοντά σου και διάδος πτωχοίς και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ και δεύρο ακολούθει μοι», (Λουκ. 18. 18-27).
Η «αιώνιος ζωή» και ο «θησαυρός εν ουρανώ», αγαπητοί μου αδελφοί, δεν είναι άλλο τι από τον Χριστόν. Αυτόν ακριβώς τον θησαυρόν προβάλλει αγαπητικώς και φιλανθρώπως, δηλονότι θεοπρεπώς και η Αγία ημών Ορθόδοξος Εκκλησία και μάλιστα η Εκκλησία των Αγίων Τόπων, η Εκκλησία των Ιεροσολύμων, η Εκκλησία του σταυρικού αίματος του Χριστού εις πάντα πειράζοντα (προκαλούντα) αυτήν και λέγοντα, τι ποιήσας, ζωήν αιώνιον κληρονομήσω;
Ετοιμάσωμεν λοιπόν και ημείς τους εαυτούς μας, αγαπητοί μου, ίνα δοξολογικώς προϋπαντήσωμεν τον αιώνιον και άφθαρτον θησαυρόν της ζωής ημών, τον εκ Παρθένου Μαρίας ασπόρως γεννηθέντα, Χριστόν τον Θεόν ημών, μετά του υμνωδού λέγοντες: «Κύριε, όντας Θεός της ειρήνης και φιλεύσπλαχνος Πατέρας, μας έστειλες τον Αγγελιαφόρον της Μεγάλης Βουλής Σου, για να μας παρέχη την ειρήνην. Γι αυτό, Φιλάνθρωπε, κι εμείς που οδηγηθήκαμε στο φως της θεογνωσίας, ξυπνώντας ενωρίς μες στη νύκτα, Σε δοξολογούμε». Αμήν.
Μετά την απόλυσιν ο Μακαριώτατος ετίμησε τον προϊστάμενον του ιερού ναού, αιδεσιμώτατον π. Σπυρίδωνα, απονέμων αυτώ τον Σταυρόν του Τάγματος των Ιπποτών του Παναγίου Τάφου, προσφωνών αυτόν και λέγων ότι:
«Οι καλώς διακονήσαντες βαθμόν καλόν εαυτοίς περιποιούνται» και «οι αγαπώντες την ευπρεπειαν του οίκου του Θεού, αγιάζονται». «Ο π. Σπυρίδων», είπεν ο Μακαριώτατος, «ειργάσθη παρά την εύθραυστον υγιείαν αυτού μετά ζήλου, επιμονής και φιλοπονίας δια την ανακαίνισιν και την ευπρέπειαν του ιερού ναού του Αγίου Γεωργίου, διο και πρέπει να τιμηθή δεόντως».
Εις τους συνεργάτας του π. Σπυρίδωνος, Επιτρόπους και άλλους, ο Μακαριώτατος προσέφερε το μετάλλιον του Πατριαρχείου, το κοπέν επί τη δισχιλιετία του Χριστιανισμού.
Μετά την διανομήν του αντιδώρου η Πατριαρχική Συνοδεία και το εκκλησίασμα μετέβησαν υπό τον κρότον βροντών και την ευλογίαν ραγδαίας βροχής εκ του Ναού εις την παρακειμένην αυτώ μεγάλην αίθουσαν εκδηλώσεων της Κοινότητος, τα εγκαίνια της οποίας ετέλεσεν ο Μακαριώτατος, κόβων μετά του Προέδρου των Επιτρόπων κ. Τζακ Ιλ -Χατζ την κορδέλαν και ευλογών δια του ύδατος του αγιασμού εν τω ψάλλειν: «Σώσον Κύριε τον λαόν Σου……».
Εις τας εν τη αιθούση ταύτη προσφωνήσεις υπεγραμμίσθη το πνεύμα συνεργασίας μετά του ιερέως και των Επιτρόπων και όλου του λαού και η οικονομική προσφορά εκ πολλών πλευρών, όχι μόνον Χριστιανών, αλλά και Μουσουλμάνων δια την αποτελείωσιν του έργου της ανακαινίσεως του ναού, του κωδωνοστασίου και των βοηθητικών αυτού χώρων. Ιδιαίτεραι ευχαριστίαι εξεφράσθησαν δια την οικονομικήν συμπαράστασιν του Πατριαρχείου και της Ιεράς Μονής του Οσίου Σάββα του ηγιασμένου εις την κατασκευήν του ωραιοτάτου ξυλογλύπτου εικονοστασίου και των αγιογραφιών.
Εις την ευχαριστήριον τω Πατριάρχη προσφώνησιν αυτού, ο Προϊστάμενος του ιερού ναού, παρασημοφορηθείς π. Σπυρίδων, εζήτησεν από τον Μακαριώτατον να ενισχυθούν τα Κατηχητικά σχολεία του ποιμνίου και να αυξηθούν τα θρησκευτικά σχολικά εγχειρίδια και άλλα βιβλία Ορθοδόξου πνευματικότητος. Ο π. Σπυρίδων ηυχαρίστησεν επίσης όλους τους συνεργάτας αυτού δια την επιτέλεσιν του σημαντικού τούτου ανακαινιστικού έργου.
Την εν τη αιθούση εκδήλωσιν ταύτην επεσφράγισεν ο Μακαριώτατος αφ’ ενός μεν δι’οικονομικής προσφοράς δια την συνέχισιν του ανακαινιστικού έργου, αφ’ ετέρου δε δια της προσφωνήσεως αυτού, η οποία εγένετο αραβιστί. Εις την προσφώνησιν αυτήν Μακαριώτατος ηυχαρίστησε τω Μητροπολίτη Ναζαρέτ κ. Κυριακώ, τω Πατριαρχικώ Επιτρόπω Άκκρης Αρχιμανδρίτη Φιλοθέω, τω ηγουμένω της Ιεράς Μονής Θαβώρ π. Ιλαρίωνι, τη Ιερά Μονή του Οσίου Σάββα του ηγιασμένου δια την φροντίδα και την προσφοράν αυτών εις το συντελεσθέν έργον, τω προϊσταμένω του ιερού ναού π. Σπυρίδωνι, τοις Επιτρόποις και πάσι τοις συντελέσασι εις την ολοκλήρωσιν του θεαρέστου ανακαινιστικού τούτου έργου.
Ευχαριστούσα η Κοινότης, προσέφερεν εις τον Μακαριώτατον ξύλινον χειροποίητον πλακέταν με αναπαράστασιν του ιερού ναού του Αγίου Γεωργίου Αμπελίν. Εις τον π. Σπυρίδωνα, τους Επιτρόπους, τους ψάλτας, ψαλτρίας και προσκυνητάς προσέφερεν η Κοινότης ξυλίνην χειροποίητον εικόνα του Αγίου Γεωργίου.
Μετά ταύτα, ο Μακαριώτατος και η συνοδεία Αυτού και έτεροι προσκεκλημένοι παρεκάθισαν εις τράπεζαν, παρατεθείσαν υπό της Κοινότητος.
Μετά την τράπεζαν ταύτην το Κοινοτικόν Συμβούλιον εις σύντομον ακρόασιν μετά του Μακαριωτάτου, εζήτησε την γνώμην Αυτού επί των σχεδίων της Κοινότητος δι’ ίδρυσιν ταμείου φοιτητού δια την ενίσχυσιν φοιτητών της πόλεως αυτών εις το Ισραήλ και το εξωτερικόν, την έγκρισιν δια την ίδρυσιν Κοινοτικού Ορθοδόξου Σχολείου και την ενίσχυσιν της Ορθοδόξου διδασκαλίας εις την οικογένειαν, την Εκκλησίαν και το σχολείον.
Μετά ταύτα, η Πατριαρχική συνοδεία, διελθούσα δια της Ιεράς Μονής Τιβεριάδος επ’ ολίγον και γενομένη δεκτή υπό του Καθηγουμένου Αρχιμανδρίτου Τιμοθέου, ανεχώρησε δια την Ιερουσαλήμ, δοξάζουσα τον Θεόν και δια την πανηγυρικήν Πατριαρχικήν θείαν Λειτουργίαν ταύτην.
Εκ της Αρχιγραμματείας
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2010/12/12/2483/