Την Κυριακήν, 25ην Οκτωβρίου/ 7ην Νοεμβρίου 2010, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετέβη μετά συνοδείας εις την Νεάπολιν της Σαμαρείας.
Η αρχαία αυτή πόλις είναι η γνωστή σήμερον υπό το όνομα Ναμπλούς μεγάλη πόλις της Παλαιστινιακής Αυτονομίας. Ευρίσκεται αναμέσον των βιβλικών ορέων Γεβάλ και Γαριζίν με την Κοινότητα των Σαμαρειτών μέχρι της σήμερον επί του δευτέρου των ορέων τούτων.Εις το μέσον της κοιλάδος της σχηματιζομένης εις τους πρόποδας των ορέων τούτων ευρίσκεται το Φρέαρ του Ιακώβ, παρά το οποίον ο Κύριος συνωμίλησε με την Σαμαρείτιδα και εμαρτύρησεν ο νεομάρτυς Αγιοταφίτης Άγιος Φιλούμενος και επί του οποίου ανήγειρε μεγαλοπρεπή και περικαλλή ναόν ο ηγούμενος Αγιοταφίτης Αρχιμανδρίτης π. Ιουστίνος.
Εις την ιεράν Μονήν του Φρέατος εστάθμευσεν επ’ ολίγον η Α.Θ.Μ. ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, προερχόμενος εξ Ιεροσολύμων και ακολούθως τη τιμητική συνοδεία της Αστυνομίας κατηυθύνθη προς την συνοικίαν της Παλαιάς Πόλεως της Νεαπόλεως.
Εκεί συμβιώνει μετά των Μουσουλμάνων κατοίκων της πόλεως μικρά Ελληνορθόδοξος Αραβόφωνος Κοινότης του Πατριαρχείου, αριθμούσα περί τα 330 περίπου μέλη 75 οικογενειών.
Λατρευτικόν κέντρον της Κοινότητος αυτής είναι ο ιερός ναός του Αγίου Δημητρίου. Τούτον ανεκαίνισε προσφάτως ο προϊστάμενος αυτού, πρεσβύτερος π. Γεώργιος Αουάδ.
Επί τη ολοκληρώσει της ανακαινίσεως η Κοινότης προσεκάλεσε τον Πατέρα αυτής και Πατριάρχην Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον.
Ανταποκρινόμενος ο Μακαριώτατος ετέλεσε την θ. Λειτουργίαν την Κυριακήν, 25ην Οκτωβρίου/7ην Νοεμβρίου 2010, συλλειτουργούντων Αυτώ των Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Θαβωρίου κ. Μεθοδίου και Ιορδάνου κ. Θεοφυλάκτου Πατριαρχικού Επιτρόπου εν Βηθλεέμ, του Αρχιμανδρίτου Ιουστίνου, ηγουμένου του Φρέατος και του προϊσταμένου του ιερού ναού πρεσβυτέρου π. Γεωργίου Αουάδ, τη παρουσία εκπροσώπων της Παλαιστινιακής Αυτονομίας, ήτοι του εκπροσώπου του Πρωθυπουργού, του Νομάρχου, του Διευθυντού της Αστυνομίας κάι του κ. Χάννα Ήσσα, Επιτρόπου του Υπουργείου Βακουφίων και Συμβούλου επί των Χριστιανικών υποθέσεων.
Ο Μακαριώτατος εκήρυξε τον θείον λόγον εις τους προσελθόντας πιστούς, έχοντα ούτως ελληνιστί:
«Αθλήσεως καύχημα, Μάρτυς Δημήτριε, Χριστόν ενδυσάμενος κατεπολέμησας, εχθρόν τον ανίσχυρον. Πλάνην γαρ των ανόμων εν αυτώ καταργήσας, γέγονας τοις εν πίστει, ευσεβείας αλείπτης. Διο σου και την μνήμην σεπτώς πανηγυρίζομεν».
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί μου.
Η σήμερον τελουμένη μνήμη του Αγίου ενδόξου μάρτυρος Δημητρίου εν τω φερωνύμω ναώ αυτού εις την μικράν πλην ιστορικήν και βιβλικήν πόλιν υμών της Νεαπόλεως φαιδρύνει ουχί μόνον την Εκκλησίαν του Χριστού, αλλά περιποιεί και καύχησιν πνευματικήν εις πάντας ημάς τους αποτελούντας την ιεράν ταύτην ευχαριστιακήν και λειτουργικήν σύναξιν.
Δια τούτο μετά του Αποστόλου Παύλου λέγομεν ότι «έχομεν ουν καύχησιν εν Χριστώ Ιησού» (Ρωμ. 15,17) εν τω προσώπω του Αγίου μάρτυρος Δημητρίου, ο οποίος ενεδύθη τον Χριστόν, εν τω ενδύματι δε του Χριστού ο Δημήτριος κατεπολέμησε τον ανίσχυρον και ειδωλομανή εχθρόν και κατήργησε των ανόμων την πλάνην.
Το δε ένδυμα του Χριστού, αγαπητοί μου αδελφοί, δεν είναι άλλο από την τελείαν πίστιν και την αγάπην του Δημητρίου εις τον Χριστόν. Την δε εν Χριστώ τελείαν πίστιν και αγάπην του ο Άγιος Δημήτριος επεσφράγισε δια του μαρτυρίου του αίματος αυτού. Του αίματος, το οποίον εξέρρευσε εκ της υπό των διωκτών του Χριστού λογχευθείσης πλευράς του θεόφρονος Δημητρίου.
Ο Άγιος Δημήτριος, ως γνωστόν, εμαρτύρησεν εις την Θεσσαλονίκην, την πατρίδα του. Οι γονείς του τον ανέθρεψαν με την Χριστιανικήν της πίστεως ευσέβειαν. Ο ίδιος δε ανεδείχθη όχι μόνο μάρτυς, αλλά και διδάσκαλος της πίστεως του Χριστού. Συνελήφθη και εφυλακίσθη εις Θεσσαλονίκην τω 290 μ.Χ. υπό του Ρωμαίου αυτοκράτορος Μαξιμιανού, ο οποίος μετέβη εις Θεσσαλονίκην δια την παρακολούθησιν διαφόρων αγώνων. Κάποιος δε βάρβαρος αυτού φίλος και επίσημος παλαιστής ονόματι Λυαίος, εκαυχάτο δια την φυσικήν δύναμιν και το μεγάλο μέγεθος του σώματος αυτού. Ούτος προκαλούσε τους θεατάς να συναγωνισθούν μαζί του. «Ταύτα ιδών», ως μας πληροφορεί ο Συναξαριστής, «νεανίας τις Νέστωρ καλούμενος και γνώριμος του Αγίου Δημητρίου, έρχεται προς τον Άγιον, ευρισκόμενον εις την φυλακήν, εξαιτούμενος τας ευχάς αυτού προς μονομαχίαν. Λαβών δε αυτάς δια της σφραγίσεως του τιμίου σταυρού, παρρησιάζεται εις το στάδιον και ειπών: «ο Θεός Δημητρίου βοήθει μοι!» συμπλέκεται τω Λυαίω και βαλών αυτώ καιρίαν πληγήν κατά καρδίας αφήκεν άπνουν από της γης τον πρώην μαγάλαυχον. Ο δε Μαξιμιανός, εις άκρον λυπηθείς επί τούτω και την αιτίαν μαθών, προσέταξεν αμέσως τον μεν Δημήτριον να τον λογχεύσουν τον δε Νέστορα να φονεύσουν με το ίδιον ξίφος».
Της αληθείας, της αγάπης και της δικαιοσύνης του εν Χριστώ μαρτυρίου του διδασκάλου Δημητρίου και του μαθητού αυτού Νέστορος εγένετο πρόδρομος και συμμάρτυς ο εγχώριος υμών χριστιανός φιλόσοφος και απολογητής επί Μάρκου Αυρηλίου τω 167 έτει, Άγιος μάρτυς Ιουστίνος, επί δε των ημερών ημών ο παρά το Φρέαρ του Ιακώβου μαρτυρήσας δια την πίστιν της αγάπης του Χριστού Αγιοταφίτης Ιερομόναχος Φιλούμενος ο νεομάρτυς της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων.
Ο σήμερον τιμώμενος Άγιος Δημήτριος διακρίνεται μεταξύ του νέφους των μαρτύρων της Εκκλησίας μας, όχι μόνον δια το μαρτύριον αυτού υπέρ του Χριστού, αλλά και δια την ενέργειαν των θαυμάτων, την οποίαν έλαβεν από αυτόν τούτον τον δι’ υμάς σταυρωθέντα και αναστάντα Χριστόν.
«Πάθει το πάθος μιμούμενος», ψάλλει ο υμνωδός, «το ζωηφόρον Χριστού παρ’ αυτού την ενέργειαν, των θαυμάτων είληφας, Αθλοφόρε Δημήτριε. Και διασώζεις τους σοι προστρέχοντας, πολλών κινδύνων αυτούς ρυόμενος, έχων ευάρεστον παρρησίαν ένδοξε, προς τον Χριστόν, Ω και νυν παρίστασαι, δόξης πληρούμενος».
Την ευάρεστον του Αγίου Δημητρίου παρρησίαν προς τον Χριστόν, αλλά και την πληρότητα της δόξης του Θεού και Πατρός η με άλλα λόγια την ενότητα της πίστεως και την κοινωνίαν του Αγίου Πνεύματος, του Πνεύματος του Χριστού καλούμεθα και ημείς, αγαπητοί μου αδελφοί, να αποκτήσωμεν, ταις ικεσίαις του Αγίου Δημητρίου και ταις πρεσβείαις της υπερευλογημένης Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας.
Μετά του υμνωδού είπωμεν: «Αίτησαι μεγαλομάρτυς, ένδοξε Δημήτριε, εκτενέστερον, ημάς τους τιμώντας σε των παθημάτων ρυσθήναι και χαλεπών περιστάσεων, θερμώς ικετεύων, τον παρέχοντα τω κόσμω την ειρήνην, την δικαιοσύνην και το μέγα έλεος». Αμήν.
Την θ. Λειτουργίαν ηκολούθησε σύντομος δεξίωσις εις την παρά τον ναόν αίθουσαν και γεύμα εις ξενοδοχείον της πόλεως, παρατεθέν υπό της Κοινότητος.
Εκ της Αρχιγραμματείας
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2010/11/07/2286/