Την Παρασκευήν, 28ην Αυγούστου / 10ην Σεπτεμβρίου 2010, την πρωΐαν, έλαβε χώραν η Ορθρινή ακολουθία εις τον ιερόν ναόν της Μονής Valamo. Ο Ναός αυτός της Μεταμορφώσεως του Κυρίου είναι εκτισμένος από το 1978. Είναι όντως περικαλλής. Το εικονοστάσιόν του είναι ξυλόγλυπτον, εξαιρέτου τέχνης. Αι εικόνες ωραιόταται. Το δάπεδον απαστράπτον. Εις την Μονήν ταύτην σώζεται και ο παλαιότερος, μικρότερος, ξύλινος ναός αφιερωμένος και ούτος εις την Μεταμόρφωσιν του Κυρίου. Τούτον κατεσκεύασαν το 1940 οι μοναχοί, οι διαφυγόντες, λόγω του Β´ Παγκοσμίου πολέμου, εκ του εδάφους της Καρελίας, του παραμείναντος υπό Σοβιετικήν πολιτικήν κυριαρχίαν, και ήλθον εις την περιοχήν αυτήν, την οποίαν ωνόμασαν Νέον Valamo.
Εν συνεχεία της ακολουθίας και του προγεύματος, η Πατριαρχική συνοδεία επεσκέφθη την ουχί μακράν της Ιεράς Μονής Valamo ευρισκομένην γυναικείαν Ιεράν Μονήν της Αγίας Τριάδος της Lintula, εις ην διαβιούν δέκα πέντε περίπου μονάζουσαι. Η ηγουμένη τούτων Οσιωτάτη μοναχή Μαρίνα, μετά του εφημερίου ιερέως και αι μοναχαί πάσαι υπεδέχθησαν εν χαρά τον Μακαριώτατον Πατριάρχην Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον, στρώσασαι τάπητα εκ πρασίνου προ του μικρού, αλλά ηυπρεπισμένου ναού αυτών της Αγίας Τριάδος.
Την εις τον Ναόν είσοδον ηκολούθησε δέησις, την δε δέησιν προσφώνησις υπό της καθηγουμένης Οσιωτάτης μοναχής Μαρίνης, η οποία είπεν ότι θεωρεί μεγάλην ευλογίαν την επίσκεψιν του Μακαριωτάτου εις την Μονήν αυτών, η οποία έχει ηλικία 100 περίπου ετών, κοντά εις την Πετρούπολιν. Το μοναστήριον τούτο είχε πνευματικήν σχέσιν με τον Άγιον Ιωάννην της Κροστάνδης. Το 1939 όμως, λόγω των πολιτικών γεγονότων, αι μοναχαί αυταί έπρεπε να μεταναστεύσουν εκ της Ρωσίας εις την περιοχήν αυτήν, λαμβάνουσαι μεθ᾽εαυτών μόνον μία εικόνα της Παναγίας της Ιεροσολυμιτίσσης. Ερχόμεναι ενταύθα, έπρεπε να αγοράσουν γην, δια να ιδρύσουν την νέαν αυτών Μονήν. Είχον τρεις δυνατότητας, να εκλέξουν δηλαδή αναμέσον τριών γαιών. Δεν εγνώριζον, ποίαν να εκλέξουν. Προσηυχήθησαν εις την εικόνα της Παναγίας Ιεροσολυμιτίσσης και εδιάβασαν τον Ακάθιστον Ύμνον και η Παναγία η Ιεροσολυμίτισσα υπέδειξεν αυτοίς την γην αυτήν.
«Σήμερον», είπεν η γερόντισσα, «το μοναστήρι συνηντηρείται από την κατασκευήν κεριών από τας μοναχάς με μηχανήματα που έχομεν φέρει από την Γερμανίαν». «Το καλοκαίρι μας επισκέπτονται περί τους 25.000 προσκυνηταί και τουρίσται. Και εκ τούτων έχομεν μέρος των εσόδων ημών. Το μοναστήρι μας είναι το μόνον γυναικείον μοναστήρι εις την Φινλανδίαν. Τούτο αποτελεί και έναν άλλον λόγον επισκέψεως προσκυνητών. Αδελφός της Μονής Valamo είναι εφημέριος της Μονής μας επί τριάκοντα έτη. Επιθυμούμεν να Σας προσφέρωμεν Μακαριώτατε ως ενθύμιον εν εγκόλπιον, απεικονίζον την εικόνα της Παναγίας Ιεροσολυμιτίσσης, αντίγραφον της εικόνος, την οποίαν φυλάσσομεν και η οποία εφιλοτεχνήθη το 1920 εις εν ρωσικόν μοναστήρι της Βηθανίας και ηυλογήθη εις τον Πανάγιον Τάφον».
Ο Μακαριώτατος ευχαριστών δια το συμβολικόν δώρον, είπε ότι ευχαριστεί τον Θεόν δια την επίσκεψιν εις την χώραν της Φινλανδίας και εις την φυσικήν και πνευματικήν γην της Καρελίας. «Ευχαριστούμεν τον Τριαδικόν Θεόν, διότι εν τη επισκέψει Ημών εκδηλώνεται το μυστήριον της οικονομίας του Θεού και της κοινής ημών πίστεως, αλλά και της ποικιλομορφίας ημών. Ενθυμούμεθα τον Απόστολον Παύλον, τον λέγοντα ότι εν το Πνεύμα και ποικίλα τα χαρίσματα Αυτού».
«Ενθυμούμεθα τον προφήτην Ησαΐαν, παρουσιάζοντα την Ιερουσαλήμ ως όρνιθα επισυνάζουσαν τα τέκνα αυτής, εννοούμεν την ουράνιον Ιερουσαλήμ. Ενθυμούμεθα τον Απόστολον Παύλον, λέγοντα ότι η Εκκλησία είναι σώμα Χριστού, ούτινος αρχηγός, ο Χριστός. Η Θεοτόκος είναι κατά τους Πατέρας της Εκκλησίας η Μητέρα του Χριστού, αλλά και της Εκκλησίας και πάντων ημών. Το γεγονός ότι ενταύθα ευρίσκεται η εικών της Θεοτόκου Ιεροσολυμιτίσσης έχει ιδιαιτέραν σημασίαν, λόγω του ότι και δι᾽αυτής εμφαίνεται ο σύνδεσμος της Εκκλησίας Ιεροσολύμων και της Εκκλησίας της Φινλανδίας».
«Είμεθα ευγνώμονες Ημείς προσωπικώς, αλλά και η συνοδεία Ημών προς τον Αρχιεπίσκοπον της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Φινλανδίας και Καρελίας κ.κ. Λέοντα, ο οποίος εγένετο η αφορμή δια την επίσκεψιν Ημών εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν της Φινλανδίας. Την εμπειρίαν ταύτην θα μεταφέρωμεν μεθ᾽ Ημών εις Ιερουσαλήμ, ένθα επί του Παναγίου Τάφου και εις Γεθσημανήν θα προσευχώμεθα υπέρ υγιείας και ευσταθείας της Φινλανδικής Εκκλησίας και της πνευματικής αυτής καρποφορίας και ευοδώσεως των πνευματικών αγώνων των μοναζουσών της Ιεράς Μονής ταύτης. Μεταφέρομεν εις υμάς τας ευχάς και προσευχάς της Θεοτόκου, της οποίας την Κοίμησιν προσφάτως εωρτάσαμεν. Εις ένδειξιν εκτιμήσεως και αγάπης επιδίδομεν εις τον εφημέριον ιερέα φιλντισένιον επιστήθιον σταυρόν, εις δε την ηγουμένην οσιωτάτην μοναχήν Μαρίναν, κανδήλαν να ανάβη και να φωτίζη και να καίη συνεχώς το εκ του Τάφου του Κυρίου πηγάζον φως και εικόνα της Θεοτόκου δια να προστατεύη αυτήν».
Την εν τω ναώ υποδοχήν και προσευχήν ηκολούθησεν επιμνημόσυνος δέησις εις το Κοιμητήριον της Μονής υπέρ αναπαύσεως των ψυχών της κοιμηθείσης ηγουμένης Αντωνίας, του κοιμηθέντος Ιάπωνος αγιογράφου Πέτρου, μαθητού του Φωτίου Κόντογλου και των λοιπών ενταύθα ενταφιασμένων μοναζουσών της Μονής. Κατόπιν εγένετο ξενάγησις εις την έκθεσιν εργοχείρων της Μονής και κυρίως εις τον χώρον κατασκευής κεριών, δια μηχανημάτων συγχρόνων, τα οποία έφερεν εκ Γερμανίας ο νυν Αρχιεπίσκοπος Φινλανδίας και τα οποία εφοδιάζουν σήμερον με κεριά όλην την Ορθόδοξον Εκκλησίαν της Φινλανδίας, αλλά και την Λουθηρανικήν Εκκλησίαν.
Μετά ταύτα η καθηγουμένη Οσιωτάτη μοναχή Μαρίνα παρέθεσεν εις ημάς γεύμα εις την τράπεζαν της Μονής και επέδωσεν εις ημάς ευλογίας εκ των εργοχείρων των μοναζουσών. Κατευοδοθέντες υπό των μοναζουσών, εξήλθομεν ευχαριστούντες και κατηυθύνθημεν εις το κοιμητήριον της γειτνιαζούσης Μονής Valamo. Eις τούτο είναι ενταφιασμένοι μακαριστοί κεκοιμημένοι Προκαθήμενοι και άλλοι Αρχιερείς της Φινλανδικής Εκκλησίας, ιερείς, μοναχοί, και λαϊκοί της Καρελίας, οι διαφυγόντες εξ αυτής κατά τον Β´ Παγκόσμιον πόλεμον και ελθόντες εις Φινλανδίαν.
Εις μνήμην αυτών ετελέσθη μνημόσυνον υπό του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου και υπό του Αρχιεπικόπου Καρελίας κ. Λέοντος, παρουσία των μοναχών της Μονής Valamo, προσελθόντων εν τω μεταξύ εκ της Μονής.
Εν συνεχεία ο ηγούμενος της Μονής Valamo, Αρχιμανδρίτης π. Σέργιος εξενάγησε την Ιεροσολυμιτικήν Πατριαρχικήν συνοδείαν, παρουσία του Αγίου Καρελίας, εις το κτίριον το χρησιμεύσαν ως παλαιόν ηγουμενείον της Μονής, εις την όντως αξιόλογον εις παλαίτυπα και σύγχρονα βιβλία Βιβλιοθήκην της Μονής, περιλαμβάνουσαν Τμήμα Συντηρήσεως Χειρογράφων και διαθέτουσαν τα σύγχρονα μέσα ασφαλίσεως των βιβλίων, εις το Εκκλησιαστικόν Μουσείον περιέχον εκκλησιαστικά αντικείμενα αξίας και παλαιά άμφια Ρωσικής τέχνης και σύγχρονα τοιαύτα, εις τον χώρον χρησιμοποιούμενον δι᾽ εκθέσεις, νυν δε εκθέσεως εικόνων και πινάκων του Καρελικού τοπίου από του έτους 1900 και εξής, εις τον χώρον συντηρήσεως παλαιών και εφθαρμένων εικόνων με τελειοτάτας τεχνικάς, εις τον χώρον της Λαϊκής Ακαδημίας, ένθα περί τους 2.500 διερχόμενοι περιοδικοί φοιτηταί διδάσκονται αγιογραφίαν, τέχνην κεντημάτων, εκκλησιαστικήν μουσικήν και άλλα και τέλος εις το οινοποιείον της Μονής, το οποίον με συγχρόνους τεχνικάς και συμφώνως προς την νομοθεσίαν του κράτους παράγει 12 είδη οίνου και ρακής, τα οποία πωλούμενα βοηθούν σημαντικώς την Μονήν δια την αντιμετώπισιν των δανείων και των εξόδων αυτής.
Όντως ήτο αξιοθαύμαστος η οργάνωσις των χώρων, τους οποίους επεσκέφθημεν, η τέχνη των δημιουργημάτων και το παραγόμενον έργον, μαρτυρούν αγάπην, επιμέλειαν και φιλοπονίαν.
Μετά μικράν ανάπαυσιν, της οποίας είχομεν ανάγκην, κατόπιν της μακράς διαδρομής και ξεναγήσεως όλην την ημέραν, συνεκεντρώθημεν προ του Ιερού Ναού της Μεταμορφώσεως της Μονής Valamo.
Εις ταύτην προσήλθε μετά την σύναξιν των Αρχιερέων, των Ιερέων και του λαού ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος συνοδευόμενος υπό του Αρχιεπισκόπου Καρελίας κ. Λέοντος.
Ενδυθείς ο Μακαριώτατος τον μανδύαν ηυλόγησε τον λαόν και εισώδευσεν εις το ιερόν Βήμα μετά του Αγίου Καρελίας και των Αρχιερέων. Ενταύθα ανέμενον, άχρις ου τελεσθή ο Εσπερινός μετ᾽αρτοκλασίας και μέρος της ακολουθίας του Όρθρου κατά το Ρωσικόν Τυπικόν.
Εις την καθιερωμένην κατά το Τυπικόν τούτο ακολουθίαν του Όρθρου, ενδυθείς ο Πατριάρχης, ο Αρχιεπίσκοπος Καρελίας και οι Αρχιερείς, εξήλθον του Ιερού Βήματος και έμειναν εις το κέντρον του Ναού, επί εξέδρας οι δύο Προκαθήμενοι, πέριξ δε αυτών οι Αρχιερείς και οι Ιερείς και παρέμειναν και ανέγνωσαν το Ευαγγέλιον του Όρθρου Ελληνιστί, Φινλανδιστί και Αραβιστί, ηυχελιάσθησαν δια του Αγίου ελαίου και ακολούθως εισήλθον εις το Ιερόν Βήμα και παρέμειναν άχρι τέλους της ακολουθίας του Όρθρου έως και της Α´Ώρας.
Ούτως έληξεν ο Εσπερινός επί τη εορτή της ανακομιδής των λειψάνων των ιδρυτών της αρχαίας Μονής Valamo, Αγίου Γερμανού και Σεργίου από το Novgorod εις το Valamo το 1163 μ.Χ. και τη εβδομηκοστή επετείω από της ελεύσεως των μοναχών, των διαφυγόντων από την νήσον της Καρελίας, της παραμεινάσης εις την Ρωσικήν πολιτικήν δικαιοδοσίαν κατά τον Β´ παγκόσμιον πόλεμον, και ελθόντων εις την περιοχήν ταύτην της Φινλανδίας και ιδρυσάντων το νέον Valamo.
Μετά την ακολουθίαν του Εσπερινού και του Όρθρου ηκολούθησε μοναστηριακή τράπεζα.
Εκ της Αρχιγραμματείας
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2010/09/10/1895/