Το Πατριαρχείον Ιεροσολύμων εώρτασε την εορτήν του Αγίου Ονουφρίου το Σάββατον, 12ην /25ην Ιουνίου 2011, εις την ιεράν αυτού Μονήν, την ευρισκομένην εις Ιεροσόλυμα, εις την περιοχήν της κώμης και της λίμνης του Σιλωάμ, μεταξύ των λόφων της Αγίας Σιών και του Αμπου-Τωρ, εις την συμβολήν της κοιλάδος Γκεχεννόμ (Γεέννης ) & Χειμάρρου των Κέδρων, την γνωστήν και ως περιοχήν Ακελδαμά, Αγρού του Αίματος, τον οποίον ηγόρασαν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι με τα τριάκοντα αργύρια, τα οποία επέστρεψεν ο Ιούδας, ίνα χρησιμεύση εις ταφήν τοις ξένοις, (Ματθ. 27,8).
Εις την περιοχήν αυτήν μέχρι τον 13ον αιώνα ήσαν τα χριστιανικά κοιμητήρια της Πόλεως των Ιεροσολύμων.
Την Παραμονήν της εορτής ετελέσθη ο Εσπερινός, του οποίου προεξήρξεν ο Γέρων Αρχιγραμματεύς Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος.
Ανήμερα της εορτής ετελέσθη ο Όρθρος και η θ.Λειτουργία, της οποίας προεξήρξεν η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων Αυτώ των Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου και Θαβωρίου κ. Μεθοδίου, του Εξάρχου του Πατριαρχείου εις Κωνσταντινούπολιν Οσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Νεκταρίου και άλλων Ιερομονάχων και διακόνων, ψάλλοντος βυζαντινώ τω ύφει του Λαμπαδαρίου του Ναού της Αναστάσεως κ. Χαραλάμπους Βακάκη και εν κατανύξει πολλή μετέχοντος του αθρόου εκκλησιάσματος εκ μοναχών, μοναζουσών, εντοπίων πιστών και προσκυνητών εξ Ελλάδος, Ρωσίας και Ρουμανίας. Εις το ευσεβές τούτο εκκλησίασμα εκήρυξε τον θείον λόγον περί του βίου και της πολιτείας του Οσίου Πατρός ημών Ονουφρίου του Αιγυπτίου ο Μακαριώτατος Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, ως έπεται κάτωθι:
Μνήμη δικαίων μετ’ εγκωμίων, όνομα δε ασεβούς σβέννυται (Παρ. 10,7). ( Η ανάμνησις του δικαίου θα είναι παντοτινή και εύφημος, το όνομα δε του ασεβούς θα σβύση δια παντός), λέγει ο σοφός Σολομών.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί,
Την μνήμην του εν Χριστώ δικαίου, Οσίου Πατρός ημών Ονουφρίου του Αιγυπτίου εορτάζει σήμερον η Αγία ημών Εκκλησία εν τη φερωνύμω αυτού Μονή επ’ αυτού τούτου του τόπου του Αγρού του Κεραμέως, του καλουμένου «αγρού του αίματος» έως της σήμερον (Ματ. 27, 7-8), ως μαρτυρεί ο Ευαγγελιστής Ματθαίος.
Ο Άγιος Ονούφριος, ως αναφέρει ο Συναξαριστής αυτού, «έζη εν Κοινοβίω, κειμένω εν Ερμουπόλει Θηβών της Αιγύπτου. Και ακούσας Ηλιού του προφήτου και Ιωάννου του Προδρόμου τον βίον εξήλθε του κοινοβίου και την έρημον ώκησεν επί εξήκοντα έτη, άθρωπον μη εωρακώς το σύνολον».
Με άλλα λόγια, ο Πατήρ ημών Ονούφριος εγένετο μιμητής όχι μόνον κατά τον τρόπον, αλλά και κατά τον τόπον της ασκήσεως και αυταπαρνήσεως δια την αγάπην του Θεού των μεγάλων του Χριστού κηρύκων και προφητών Ηλιού και Ιωάννου του Προδρόμου. Εις τον προφητικόν λόγον και έργον των ιερών τούτων προσωπικοτήτων ο μαθητευόμενος εν τω κοινοβίω Ονούφριος είδε και κατενόησε την δυνατότητα εφαρμογής των παραγγελιών του Αποστόλου Παύλου, λέγοντος: «Γίνεσθε ουν μιμηταί του Θεού ως τέκνα αγαπητά και περιπατείτε εν αγάπη καθώς και ο Χριστός ηγάπησεν ημάς και παρέδωκεν Εαυτόν υπέρ ημών προσφοράν και θυσίαν τω Θεώ εις οσμήν Ευωδίας», (Εφ. 5, 1-2).
Τόσον δε ηγάπησεν ο Όσιος ημών τον Χριστόν, ώστε παρέδωκεν εαυτόν εξ ολοκλήρου εις την θείαν του Χριστού αγάπην, αναδεικνύμενος ούτω άξιος της μιμήσεως και του ονόματος του Χριστού. «Χριστιανός εστι», λέγει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, «μίμημα Χριστού κατά το δυνατόν ανθρώπω λόγοις και έργοις και εννοία εις την αγίαν Τριάδα ορθώς και αμέμπτως πιστεύων». (Χριστιανός είναι η απομίμησις του Χριστού, όσο είναι δυνατόν στον άνθρωπο και στα λόγια και στα έργα και στην σκέψη. Πιστεύει δε ορθά και αλάνθαστα στην Αγία Τριάδα).
Η εις την Αγίαν Τριάδα ορθώς και αμέμπτως πίστις του Αγίου Ονουφρίου απετέλει το κριτήριον και την πνευματικήν πυξίδα του εν τη αγάπη του Χριστού περιπάτου αυτού εις τα ενδότερα της ερήμου. Τούτο καταφαίνεται από το γεγονός ότι ο Όσιος Πατήρ ημών, επέτυχε να καταντήση να φθάση εις την κατάστασιν της θεοπτίας, να ορά δηλονότι δια της χάριτος του Αγίου Πνεύματος το αμήχανον κάλλος του Κτίστου και Θεού του ως λέγει ο υμνωδός αυτού:
«Πάτερ θεόφρον Ονούφριε, τον παγετόν της νυκτός και ημέρας τον καύσωνα, τη ελπίδι Όσιε των μελλόντων υπέμεινας. Τα επί γης σου μέλη νεκρώσας γαρ της ουρανίου ζωής επέτυχες ένδον γενόμενος της παστάδος Άγιε περιχαρώς, κάλλος το αμήχανον ορών του Κτίστου σου».
Τιμά και γεραίρει η Αγία του Χριστού Εκκλησία τον Άγιον Ονούφριον, διότι ούτος ηξιώθη δια της αυστηράς ασκήσεώς του να εισέλθη «ένδον της παστάδος». Να εισέλθη δηλαδή εις τον Παράδεισον, να γίνη κοινωνός της Βασιλείας των Ουρανών και δοχείον του Αγίου Πνεύματος, ως πάλιν λέγει ο υμνωδός του: «Φως νοητόν και ουράνιον, ένδον λαβών εν καρδία σου της ακηράτου Τριάδος δοχείον ώφθης, Ονούφριε και νυν μετά Αγγέλων ηρίθμησαι, κραυγάζων , Αλληλούϊα».
Η μορφή του Οσίου Πατρός ημών Ονουφρίου, αγαπητοί μου , προβάλλεται ως παράδειγμα ασκήσεως εις τας εντολάς του Ευαγγελίου του Χριστού, δηλονότι εις τας αρετάς που εκπηγάζουν εκ της αγάπης του Σωτήρος ημών Χριστού, εκ της αγάπης, η οποία «ου ζητεί τα εαυτής » (Α’ Κορ. 13,5), (δεν ζητεί τα ιδικά της συμφέροντα). Εκ της αγάπης η οποία «ουδέποτε εκπίπτει», που δεν ξεπέφτει ποτέ, αλλά μένει πάντοτε βεβαία και ισχυρά, ακόμη και μετά τον θάνατό μας.
Αυτής ακριβώς της του Πνεύματος του Χριστού αγάπης κληρονόμος εγένετο και ο σήμερον τιμώμενος Όσιος Πατήρ ημών Ονούφριος. Της θείας αυτού αγάπης δεόμεθα και ημείς, όπως γίνωμεν συγκληρονόμοι, λέγοντες μετά του μελωδού:
«Ω, αγάπη, το φως το υπέρλαμπρον. Ω πασών των αρετών το κεφάλαιον! η αεί τα ουράνια τάγματα ευφροσύνης πληρούσα και χάριτος. Η ενοικήσασα τοις αγίοις, Πατριάρχαις, Προφήταις, Αποστόλοις και τω Οσίω Πατρί ημών Ονουφρίω, ων ταις ευχαίς και ημίν ενοίκησον, ίνα συν αυτοίς ευλογώμεν και δοξάζωμεν τον ευλογούντα και δοξάζοντα τους αγίους Αυτού». Αμήν.
Μετά την απόλυσιν της θ. Λειτουργίας ηκολούθησε λιτανεία εις το εσώτερον προαύλιον της Μονής, εν ω υπάρχουν πολλοί λελαξευμένοι τάφοι, καθώς λελαξευμένος είναι και ο Ναός της Μονής κατά το ήμισυ αυτού εντός βράχου.
Εις των τάφων τούτων είναι του κτίτορος της Μονής, μοναχού Κυρίλλου, εις μνήμην του οποίου, καθώς και των άλλων διατελεσάντων ανακαινιστών της Μονής, ετελέσθη μνημόσυνον υπό του Μακαριωτάτου και ανεγνώσθη η ευχή της ευλογίας των συκών, επειδή είναι η περίοδος της ωριμάνσεώς των, αλλά και η περιοχή εις την οποίαν ευδοκιμούν.
Μετά την απόλυσιν εκ της λιτανείας η Πατριαρχική συνοδεία και οι πιστοί εδέχθησαν εις το ηγουμενείον την φιλόξενον δεξίωσιν της οσιωτάτης καθηγουμένης Παϊσίας μοναχής , ήτις και διατηρεί την Μονήν εις κατάστασιν ευπρεπείας και νοικοκυροσύνης.
Εκ της Αρχιγραμματείας
Η πρωτότυπη είδηση σε πολυτονική γραφή με τις συνοδευτικές φωτογραφίες βρίσκεται στην Πύλη ειδησεογραφίας του Πατριαρχείου στον σύνδεσμο http://www.jp-newsgate.net/gr/2011/06/25/3734/